
VET LEUK!
MEEST POPULAIR
| 1. | El-P | ![]() |
| 2. | Automatic Sam | ![]() |
| 3. | Moderne droompop | ![]() |
| 4. | Beach House | ![]() |
| 5. | Fresku | ![]() |
| 6. | Slayer | ![]() |
| 7. | James Taylor | ![]() |
| 8. | mr. a balladeer & Solo | ![]() |
| 9. | Paradise Lost | ![]() |
| 10. | Roadburn | ![]() |
http://www.kindamuzik.net/festival/north-sea-jazz/north-sea-jazz-2006-de-jazzroute/13283/
JASON MORAN
Het jazzlabel Blue Note is in het huidige jazzklimaat minder alomtegenwoordig dan in de jaren vijftig en zestig. Toch zijn er nog steeds belangrijke jonge talenten die de reputatie van Blue Note hoog houden. Een daarvan is pianist Jason Moran. Met zijn glasheldere percussieve stijl en zijn hoogst eigenaardige jaren dertig-uitstraling houdt hij de aandacht van zijn publiek moeiteloos vast.
» bezoek de officiële website

In de vroeger dagen kwam gitaargod Jeff Beck al niet veel in ons land, inmiddels is het twaalf jaar geleden dat hij een concert gaf in Nederland. Het blijft raden naar de muziek die hij gaat spelen. Dat hij onder andere drummer Vinnie Colaiuta meeneemt naar Rotterdam geeft ruimte voor wilde speculaties. Zullen de dagen van ‘Jeff Beck’s Guitar Shop’ herleven, of krijgen we nieuw uptempo fusion-geweld voor onze kiezen?
» bezoek de officiële website

Boy Edgarprijswinnaar Benjamin Herman is dit jaar iedere avond te bewonderen. Hij zit op zondag met een stel andere Nederlanders in de blazerssectie bij ex-Jam en Style Council voorman Paul Weller, en op zaterdag sluit Herman’s New Cool Collective de avond met drie Afrikaanse gastinstrumentalisten die de groep ontmoette tijdens een tour door Nairobi. Het meest spraakmakende project is echter op vrijdag te zien, direct na Jason Moran. In ‘The Itch’ omringt Benjamin Herman zich met de surfachtige gitaargeluiden van Anton Goudsmit en energieke noise-uitbarstingen van drummer Han Bennink. Wie dit concert moet missen omdat gitarist Bill Frisell tegelijkertijd speelt, moet zeker de cd van ‘The Itch’ aanschaffen. De live energie is namelijk prima vastgelegd op dit album.
» bezoek de officiële website

Op de late vrijdagavond is het lastig kiezen. Herbie Hancock, Regina Carter en Yuri Honing’s elektrische groep spelen tegelijkertijd. Misschien is er nog ruimte in de zaal waar altsax-veteraan Piet Noordijk met zijn Hammondorgelgroep optreedt. Noordijk maakte zich in zijn werkzame leven nuttig als eerste saxofonist van het Metropole Orkest, sinds zijn welverdiende VUT eind jaren negentig laat hij pas echt horen waarom hij bij de grootste Nederlandse jazzmuzikanten hoort. Losser uit de pols, melodieuzer en trefzekerder kun je het niet krijgen. En dan neemt hij ook nog ‘Dutch Rare Groove’-organist Jack van Poll mee. Verder met John Engels op drums, Martijn van Iterson, gitaar en Frans van Geest op de contrabas.
» bezoek de officiële website

Een van de meest interessante gebeurtenissen in de jazz van de afgelopen vijf jaar is de terugkeer van het pianotrio met piano, bas en drums. Na het Brad Mehldau Trio (te horen op vrijdag) met eigen muziek en stukken van Radiohead en Nick Drake is het powertrio The Bad Plus een van de meest spraakmakende groepen in het genre.
Bij The Bad Plus is af en toe de ‘feel’ van heavy metal, drum’n’bass of progrock aanwezig, maar er wordt ook lustig geïmproviseerd.
» bezoek de officiële website

Wie John Scofield al vaak genoeg aan het werk heeft gezien, maar toch zijn jaarlijkse portie gitaargeweld wil binnenkrijgen, moet zeker binnenlopen bij de Braziliaanse zangeres Badi Assad. Zij komt in haar eentje met haar gitaar, en dat betekent dat je dan extra goed kunt horen wat zij allemaal uit een akoestische gitaar kan halen. Misschien speelt zij weer haar tango-versie van Björk’s Bachelorette, echt spectaculair wordt het wanneer ze slag en sologitaar tegelijk speelt terwijl ze zingt én human beatbox-geluiden produceert.
» bezoek de officiële website

Een van de grote Noorse verrassingen van de laatste jaren is ongetwijfeld avantgarde-bigbandleider Trygve Seim. Als saxofonist is hij duidelijk schatplichtig aan zijn grote landgenoot Jan Garbarek, op zaterdag is hij zelfs te bewonderen als diens vervanger in de groep van Manu Katché. Als klankschilder van het huidige Noorse jazzlandschap kent hij echter zijn gelijke niet. Natuurlijk komt de eveneens Noorse Supersilent-trompettist Arve Henriksen meedoen met zijn verbazend vocale trompetgeluid. De vele lage instrumenten die zijn cd Sangam domineren, zoals Tuba, basklarinet, fagot, cello en bas-sax zijn ook aanwezig op het North Sea Jazz Festival. Een veel traditionelere kijk op jazzmuziek is ook mogelijk: mainstreamzangeres Silje Nergaard neemt weliswaar Supersilent-drummer Jarle Vespestad mee, maar die zal zich achter de lieftallige blonde zangeres beperken tot een swingende, strikt begeleidende rol.
» bezoek de officiële website

Op zaterdag wordt het voor de moderne jazzliefhebber goed kiezen en van tevoren de strategie bepalen. Wordt het de ongetwijfeld zinderende uitvoering van John Coltrane’s A Love Supreme door de door Nederlandse critici op handen gedragen Branford Marsalis, of gaan we toch naar het Hammondtrio van Larry Goldings met gitarist John Scofield en drummer Jack DeJohnette? Voor velen zal het uitdraaien op de verrassing van 2005: popdrummer Manu Katché die met hulp van Europese grootheden Jan Garbarek en Tomasz Stanko een van de mooiste akoestische jazzplaten van het afgelopen jaar opnam.
» bezoek de officiële website

Wie de laatste oudjes uit de gouden jaren van de jazz niet wil missen kan op vrijdag kiezen uit Benny Golson, Yusef Lateef en Pat Martino. Op zaterdag springt pianist Hank Jones er uit. Eind juli wordt hij 88, maar speelt nog immer even helder en smaakvol als vijftig jaar geleden. Het enige signaal dat Jones het wellicht ietsje kalmer aan doet, is het feit dat de jonge zangeres Roberta Gambarini het boegbeeld is van de groep. Noteer ook het feit dat George Mraz, de Tjechische contrabassist met het fluwelen geluid, de groep versterkt.
» Hank Jones is misschien wel te oud voor een echte website! Deze is echter heel verantwoord, een Amerikaanse gesubsidieerde site

‘Lamp Fall’ is gewoon een uitstekend en gevarieerd album van de Senegalese zanger Cheikh Lô. Was deze cd Lampfall vijftien jaar eerder gemaakt, dan had dat een absolute revolutie teweeg gebracht in de opkomende zap-cultuur van de jaren negentig. In die tijd was Cheikh Lô echter nog druk in de weer met zijn eerste demo-cassettes, die indertijd zijn opgepakt door Youssou N’Dour. Reggae, funk, Brasilelectro en flamenco wisselen elkaar vrolijk af. En passant horen we dat al die verschillende muzikale bijdragen worden ingespeeld door authentieke plaatselijke muzikanten. Op het North Sea Jazz Festival speelt de Afrikaan Thierno Koite fluit en sax, als vervanger van funkateer Poee Wee Ellis, die op de cd te horen is. Dat veel songs een religieuze (islamitische) achtergrond hebben is niet te verstaan, de sixties-akkoorden van de song ‘Sami Kaani Xeen’ roepen associaties op met Lenny Kravitz. Maar vergis je niet: Cheikh Lô is breder ontwikkeld als musicus. Voor dit soort goed overdachte muziek is de term ‘wereldmuziek’ ooit verzonnen.
» bezoek de officiële website

Trompettist Wadada Leo Smith geniet de laatste jaren vooral bekendheid vanwege twee zaken. Zo valt Smith’s bijdrage op in een langlopend project dat hij leidt met de Californische gitarist Henry Kaiser. Met ‘Yo! Miles!’ reconstrueert het duo de elektrische funk van de live-groepen van Miles Davis tussen 1970 en 1975. Vanuit New York ontpopte John Zorn zich vervolgens als een onvermoeibaar promotor van Smith’s akoestische (kamer-)muziek en bracht en groot aantal bijzondere cd’s uit op zijn Tzadik-label.
Op North Sea komt Smith met een ‘Golden Quartet’, met de ‘All stars’ Tzadik-cd die enkele jaren geleden uitkwam heeft deze groep echter weinig te maken. De onbekende Woody Lee Aplanalp zal gitaar spelen, John Lindberg is de bassist en Nasheet Waits bespeelt de drums.
» bezoek de officiële website

In KindaMuzik-kringen is het een heet hangijzer: in hoeverre zijn de power-saxofonisten Mats Gustafsson en Ken Vandermark aan elkaar gewaagd? Gustafsson is toch zeker ‘the real thing’? Wie er nog niet helemaal uit is kan ze nu samen aan het werk zien op het North Sea Jazz Festival. Of het net zo’n enerverende krachtmeting wordt als tijdens het Amsterdamse dOeK-festival in 2003 weten we natuurlijk niet van tevoren, een mooie festival-afsluiter wordt het zeker. Drummer Paal Nilssen-Love en bassist Ingebrigt Håker Flaten zorgen voor opvullende klanken mochten de heren saxofonisten even willen ademhalen.
» bezoek de officiële website

Wie besloot om een driedagenkaart aan te schaffen wil misschien een beetje afbouwen tegen zondagavond. Dan kan de Britse zangeres Stacey Kent een prettige ontdekking zijn. Ze is razend populair onder lezeressen van Libelle en Cosmo, verkocht honderdduizenden cd’s in Frankrijk, maar wordt door Nederlandse jazzkenners nauwelijks beluisterd. Dat alles neemt niet weg dat zij een encyclopedische kennis bezit omtrent ‘The Great American Songbook’, die zij met veel gevoel voor humor en romantiek vertolkt.
Het feit dat de immer intiem communicerende Stacey Kent een drummer meeneemt betekent dat er stevig geswingd gaat worden, en dat geeft meteen echtgenoot en goed bewaard geheim Jim Tomlinson de kans om eens goed uit te pakken op de tenorsax.
» bezoek de officiële website
Meer North Sea Jazz op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/north-sea-jazzAl geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Deel dit artikel: