• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

---

---

---

Kurt Vile and the Violaters

Muzikale dieseltrein vol subtiliteit.
29 juni 2012, Vera, Groningen

Tekst: André Rozendaal

Publicatiedatum: 02 juli 2012

Tussen optredens op Europese zomerfestivals door doen Kurt Vile en zijn Violators concerten in clubs. Het luid bejubelde Smoke Ring for My Halo betekende vorig jaar een bescheiden doorbraak, met op klassieke Amerikaanse rockmuziek geschoolde slackerrock die uitwaaiert tussen gitaarrock, folk en psychedelica. In een aardig gevuld Vera heeft hij, als een muzikale dieseltrein, tijd nodig om op gang te komen. Maar eenmaal op het juiste spoor is die niet meer te stoppen.

Vile, een lange slungel in kneeholepants, oogt wat sloom en staat vrijwel het gehele optreden bewegingsloos op het podium. Kleine ogen onder een bos haar verraden een korte nacht. Hij gaat voortvarend van start met een gruizig 'For Awhile' van The Feelies. Daarna kakt de boel behoorlijk in. Hoewel verveelde en monotone zang zijn handelsmerk is, zit deze ver weggestopt in het geluid. De eerste nummers klinken derhalve rommelig, maar verre van ongeïnspireerd.

Een tweede cover is de ommekeer, met een robuuste versie van Bruce Springsteens 'Downbound Train'. Met felle duels tussen akoestische en elektrische gitaar, verstaanbare en subtiele zang valt alles op zijn plek. Vanaf dat moment houdt het gezelschap de aandacht dwingend vast en komt Vile's veelzijdigheid overduidelijk naar voren in vuige, van fuzz doordrenkte songs zoals het intens gebrachte 'Hunchback'. Het is een genot om de drie gitaristen aan het werk te zien, die afwisselend twinkelend en gruizig zowel boeiende duels uitvechten, als fraaie melodielijnen vervlechten.

Wanneer hij anderzijds solo met akoestische gitaar op het podium staat, maakt Vile de meeste indruk. Virtuoos tokkelend, in een stijl die aan Nick Drake doet denken, stijgt hij met eikenhouten kraakstem tot grote hoogte in prachtsongs als 'Peeping Tomboy' en 'Blackberry Song'. Het staat lijnrecht tegenover de schreeuwzang in het wederom sterk aan The Feelies refererende 'Freak Train', waarin J. Turbo met saxofoon en gitaareffectpedalen de dreinende song een extra vervreemdende meerwaarde geeft.

De geest van Bruce Springsteen zweeft voortdurend boven de muziek van Kurt Vile and the Violators, ook tekstueel. Daarom is het jammer dat hij zijn melancholieke teksten vaak binnensmonds prevelt. Want dat hij wel degelijk iets te melden heeft, bleek uit de subtiele observaties van Smoke Ring for My Halo. Toch is overduidelijk dat we hier te maken hebben met één van de beste songschrijvers van de laatste jaren.

Foto door Vera's huisfotografe Simone van der Heijden

http://www.kindamuzik.net/live/kurt-vile-and-the-violaters/kurt-vile-and-the-violaters/23039/
Meer Kurt Vile and the Violaters op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/kurt-vile-and-the-violaters