• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

---

---

---

Han Bennink & Terrie Ex / Hair Police / Zaïmph / Prurient / Krokodillenland

‘Satan is jamming with all of us’: een avond vol hoogtepunten.
06 mei 2006, KC België, Hasselt (B)

Tekst: Hans van der Linden

Publicatiedatum: 11 mei 2006

Een sirene opent de tweede dag van het Playfestival. Het volk stroomt toe voor het lokale Krokodillenland [foto hieronder] die een set neerzetten die er best mag wezen. Zeker als je de gemiddelde leeftijd van de bandleden –die naar verluidt zestien jaar bedraagt- in beschouwing neemt. Krokodillenland knutselt met elektronische effecten, tapemanipulaties, gitaarnoise en vervormde stemmen muzikale patronen ineen die zeker potentieel hebben, en daarbij verliezen ze het visuele aspect van de performance ook niet uit het oog. Dat alles meteen goed zou zitten, is gezien de jeugdige leeftijd haast onmogelijk, maar de manier waarop Krokodillenland op percussie en dronegerichte elektronica gebaseerde ritmes kracht weten bij te zetten, maakt ons toch wel nieuwsgierig naar de toekomst.

Gehuld in een zwart overhemd en zwarte handschoenen betreedt Dominick Fernow, ofwel Prurient, het verduisterde podium. Even later daalt er een stortvloed van zwaar vervormde vocalen op het publiek neer, die hand in hand gaan met elektronische manipulaties. Zo bouwt Prurient een uitermate dreigende sfeer op die met het toevoegen van subtiele details keer op keer intenser wordt. Steeds weet hij elementen toe te voegen die het klankenpatroon intenser, donkerder en vooral dreigender maken, zonder dat het ooit tot een definitieve explosie komt. Deze subtiliteit, gekoppeld aan een extreem volume, maken Prurients set heel overtuigend.

Zaïmph [foto hieronder] is het soloproject van Marcia Basset, eveneens bekend van ondermeer Double Leopards, Zaika en Hototogisu. Dit soloproject spitst zich toe op complexe muzikale stukken waarin drones en vervormingen centraal staan. Tijdens een eerste stuk bedient ze zich enkel van knopjes en effectenpedaaltjes. Met brokken geluid en haar vervormde stem tovert ze een imposante geluidsmassa tevoorschijn die zich organisch ontplooit terwijl ze je bij de keel grijpt, al was het maar door de complexiteit en het volume. Vervolgens neemt ze een gitaar ter hand waarmee ze dezelfde principes nogmaals toepast. Basset gebruikt het instrument vooral om feedback te produceren en daarbij passeren eveneens onconventionele voorwerpen de revue.

Ook al is het niveau bijzonder hoog, de prestatie die Hair Police [eerste foto] neerzet, grenst werkelijk aan het onvoorstelbare. De band krijgt op hun allereerste Europese concert de hulp van John Olson, die samen met Hair Police’s opperhoofd Mike Connelly deel uitmaakt van Wolf Eyes. Het is haast onbeschrijflijk hoe Hair Police noise, muzikale vrijheid en een extreme destructie live op het podium weet te bundelen. Trevor Tremaine jaagt van achter zijn drumstel het ritme voor zich uit terwijl elektronica en Olsons sax de naald soms naar vrije jazz doet overslaan. Maar dat is zonder de strakke ritmes gerekend die Connelly uit zijn driesnarige bas te voorschijn weet te halen, en die hij met zijn haast onaardse gebrul begeleidt. Hair Police geeft zich totaal en geeft het publiek zelfs niet de ruimte om even naar adem te happen. ‘The Fucking Hair Police!’, Olsons laatste woorden, zinderen dan ook nog lang na. Waarop de drank in het rond vliegt en de band een laatste intense jam aanheft. Geniaal! Men zegge het voort.

Han Bennink en Terrie Ex [foto links] hebben de eer om de avond af te sluiten. Na het niveau van de voorgaande concerten is dit geen eenvoudige opgave, maar het Nederlandse duo slaagt er toch in om te verrassen- zij het vanuit een heel andere invalshoek. Benninks drumspel is inventief (op een gegeven moment gebruikt hij zelfs zijn mond om resonantie aan zijn drumstokjes te ontlokken) en klinkt na al die jaren nog steeds bijzonder verfrissend. Daarbij mogen we vooral niet uit het oog verliezen dat ’s mans leeftijd intussen bijna tegen de zeventig loopt. Dat weerhoudt hem er niet van om nog steeds knappe solo’s ten beste te geven. Terrie Ex, gitarist van de gelijknamige band, speelt hier vakkundig op in. Ook hij gebruikt zijn gitaar eerder als een middel om sonische effecten te bekomen, en tijdens het concert is hij dan ook in de weer met ondermeer een koffielepeltje en een plastieken zak. Op die manier sluit het inventieve duo een prachtavond met klasse af.

fotografie: ronny wertelaers

http://www.kindamuzik.net/live/playfestival/han-bennink-terrie-ex-hair-police-za-mph-prurient-krokodillenland/12810/
Meer Playfestival op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/playfestival