
VET LEUK!
MEEST POPULAIR
| 1. | El-P | ![]() |
| 2. | Moderne droompop | ![]() |
| 3. | Beach House | ![]() |
| 4. | Slayer | ![]() |
| 5. | Automatic Sam | ![]() |
| 6. | Fresku | ![]() |
| 7. | mr. a balladeer & Solo | ![]() |
| 8. | Paradise Lost | ![]() |
| 9. | Nick Waterhouse | ![]() |
| 10. | Roadburn | ![]() |
Slonzige gitaarrock, ongewassen rock-‘n-roll en rammelende garagedeuntjes: een weekeinde lang staat een aantal liefhebbers ermee op en gaat ermee naar bed. Garagefestivals in de wereld zijn op één hand te tellen en dus komt men van heinde en ver naar Waterfront. Zo’n naam heeft ergens ook wel wat: Dutch International Garage Festival.
De officiële openingsavond staat in het teken van Beatlesque pop, zoals de harmonieuze gitaarrock van Mark & The Spies (foto boven) uit Veenendaal. Een tikkeltje heftiger gaat het er aan toe bij The Staggers uit Oostenrijk. Het enthousiasme van de whiskyzuipende zanger met ADHD werkt bijzonder aanstekelijk. Tijdens het brutale ‘I Am the Wolfman’ drinken de goddeloze bandleden sterke drank uit hun laarzen en springt Igor, de levende mascotte van The Staggers, veelvuldig op de hoofden van het bezwete publiek.
Daags daarna is het Noorse, piepjonge gezelschap The Cheaters (foto rechts) de meest overtuigende band van de avond. De Noordelingen laten met een olijke combinatie van rauwe blues en punk een onwisbare indruk achter. The Fives Aces uit Glasgow is andere koek en duikt wat dieper in het muziekverleden. Een zinderende uitvoering van Ray Charles' 'What I’d Said’ en een bezwerende orgelsound, die sterk doet denken aan Booker T. & The M.G.’s, laten ze horen dat ook blanke straatjochies weten wat soul is.
De laatste dag van het festival begint veelbelovend met de robuuste gitaarrock van The Rippers (denk aan MC5 en de Stones in den beginne).
Het zijn de jonge honden die laten horen wat ze in huis hebben en alles geven. De oude garde laat het volledig afweten. Absoluut festivalonwaardig is de Amerikaanse bejaardensoos The Rising Storm. De zaal loopt snel weg bij een uitgekauwde uitvoering van 'Baby Please Don’t Go'.
Ook de afgestofte Franse diva Jacqueline Taïeb, die in de jaren ’60 de garagebeat naar de dansvloer bracht, is uit vorm en kan de Nederlandse begeleidingsband niet bijbenen.
Oud en nieuw komen ook samen in hoofdact The Yardbirds. Wie geilt op keiharde bluesrock, snerpende mondharmonicasolo’s en hoogdravende gitaarsolo’s komt aan zijn trekken. Je kunt er niet omheen dat dit soort machopraktijken anno 2007 nogal een belegen herhalingsoefening is.
Respect is verder voor gastheer Kim Fowley, die met een wandelstok door de zaal loopt en iedereen begroet met het vredesteken. Zijn humoristische aankondigen zijn even inspirerend als de stripteaseacts en wild dansende dames, waaruit nog maar eens blijkt dat Primitive een lekker eigenwijs festival is.
http://www.kindamuzik.net/live/primitive/primitive-162/15662/
Meer Primitive! op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/primitive
Deel dit artikel: