http://www.kindamuzik.net

ernaast

MOSS

"Geen lullig indie- bandje meer." concludeerde onze recensent vorige week over het tweede album. Even terugblikken met video naar toen het allemaal begon in 2010.

VET LEUK!

JA HOOR! 1000+ vrienden. WE LIKE!

TWITTER BLOG

Option Paralysis is al een tijd uit, maar dat weerhoudt Dillinger Escape Planniet om met een Lyncheske video te komen
15 uur geleden

De echte comebacksingle van The Darkness met leuke video, vind je hier: Nog steeds fans van Queen en Boston
gisteren

MEEST POPULAIR

1.	Moss
2.	Guided By Voices
3.	Mark Lanegan Band
4.	De Eenentwintig
5.	Of Montreal
6.	Lowlands festival
7.	Dossier 2011
8.	Leonard Cohen
9.	Howler
10.	Lana del Rey

(meer info)

Primitive!

Zeventien bands, elf dj's en drie danseressen.
25 juni 2009, Watt, Rotterdam

Tekst: Maurice Dielemans

Publicatiedatum: 30 juni 2009

Zo op het eerste gezicht brandt er nauwelijks licht in het statige gebouw aan de West-Kruiskade. Toch is er de nodige actie te bespeuren in Watt. Drie dagen lang is de kelder van de Rotterdamse club veranderd in een ware garagerockhemel op aarde. Voor de zesde keer op rij pakt organisator Dandy Dave uit en laat zeventien bands, elf plaatjesdraaiers en drie danseressen opdraven. Muren zijn versierd met posters van gitaarbandjes en in de wandelgangen loop je grote kans die ene obscure live-elpee van 13th Floor Elevators te scoren.

Met raggende akkoorden en aanstekelijke riffjes, die geleend zouden kunnen zijn van The Kinks of talloze andere The-bandjes uit de jaren zestig, trapt Oostblokband The Cavestompers af. Hoewel dit verre van origineel is te noemen, is de toon gezet. Geen verkeerde zet overigens om dit groepje te laten beginnen, omdat deze zuipschuiten uit Moskou op een veel later tijdstip helemaal de weg kwijt zouden zijn. Nu blijft de schade van het drinkgelag beperkt tot irritante intermezzo's, half in het Russisch, half in dronkenmanstaal. De zwalkende orgelman gebruikt zijn instrument als houvast.

Tweede band Les Bof! tilt dit festival van internationale allure naar een hoger niveau en is, behalve recordhouder in de categorie Schotse Garagerockers Die Franstalig Zingen, ook een band die wel flink vaart maakt. Met een zweterig en in pak gehesen driftkikkertje heeft Les Bof! de juiste voorman in dienst. De Fransman in pak vervult ook gelijk voor twee dagen de vacature voor festivalpresentator.

Bij Billy Childish & Musicians of the British Empire lijkt het soms niet erg te willen vlotten tussen de excentrieke Brit met snor en zijn miniband, bestaande uit een drummer en verpleegster met gitaar. Tussen de nummers wordt er veel gekissebist. De set is rommelig, maar daarom juist ook verrassend en het repertoire is bovendien voorzien van een flinke dosis intensiteit. Met enkele opvallende en onheilspellende coversongs, waaronder 'A Quick One (While He's Away)' van The Who en stokoude bluessongs als 'John the Revelator' en 'Don't You Mind People Grinning in Your Face', is Billy Childish bij de les.

De resterende twee dagen zijn nog zwoeler. De bezoekers van De Buurtsuper en het concert van Marc Broussard in de grote zaal staan oog in oog met het publiek van het garagefestival. Vooral de logge en loeiharde sound van de als duivelsaanbiddende en modebewuste neanderthalers uitgedoste Italiaanse rockband The Hangee V heeft voor sommigen een afschrikwekkend effect. Verlichting komt er snel met de maniakale soul van Spaanse rockers Los Guajes. De charismatische voorman werkt zich in het zweet voor een handjevol publiek, maar gedraagt zich voor dit doorgaans stoere publiek misschien iets te happy.

De Ierse band The Urges maakt songs die zo afkomstig zouden kunnen zijn uit de cd-reeks Nuggets, zoals dat geldt voor de meeste bandjes op Primtive! Na een hyperactieve performance met bezwerende psychedelische rock gaan cd's van The Urges als warme broodjes over de toonbank. Hierna trakteert de oudere band The Masonics op een knetterende portie rauwe rhythm & blues en een paar flauwe moppen over Michael Jackson. Het is niet moeilijk om te begrijpen dat ze het naar hun zin hebben: er dansen twee halfnaakte vrouwen op het podium en ook het publiek is rond middernacht in opperbeste stemming.

Als je de gezellige afterparties in cocktailbar Tiki's en het café van Watt niet meetelt, dan eindigt het garagerockspektakel in de kelder en met een groepsknuffel van The Fleshtones [foto links]. Deze oud-punkers uit New York zijn duidelijk in de vroege jaren tachtig blijven steken. Het scheelt dat ze niet zo heel vaak optreden, zodat alle energie voor het Rotterdamse publiek is bewaard. Van de vorig jaar verschenen kerstplaat speelt de band geen nummers, maar het optreden is zeker als feestelijk te bestempelen. Er is zelfs wat confetti bij het slotconcert van Primitive!

Nu komen wat energiestoten wel van pas, omdat de twee vorige bands nauwelijks weten te overtuigen. Het Braziliaanse Os Haxixins en het Ierse The Revellions hebben beide goede bedoelingen met orgeltjes en aanstekelijke nummers, maar weten niet boven de middelmaat uit te stijgen. De enige band die op zaterdag echt iets over weet te brengen en een verfrissende uitwerking heeft, is Les Terribles [bovenste foto] uit Parijs. De vrolijke danspasjes van de zangeres en de Franstalige songs zorgen ervoor dat men al vroeg baadt in het zweet.

Primitive! is uniek in zijn soort. Dankzij de internationale aanpak lukt het om een redelijke garagerockelite in een weekeinde bij elkaar te sprokkelen. De hoge entreeprijs en weinig bekende namen kunnen weliswaar een drempel zijn voor nieuwkomers, maar de afgelopen jaren heeft het festival het nodige krediet opgebouwd. Nog even en dan is de gabberstad het mekka voor garagerockers.