
VET LEUK!
MEEST POPULAIR
| 1. | Moss | ![]() |
| 2. | Guided By Voices | ![]() |
| 3. | Mark Lanegan Band | ![]() |
| 4. | De Eenentwintig | ![]() |
| 5. | Of Montreal | ![]() |
| 6. | Lowlands festival | ![]() |
| 7. | Dossier 2011 | ![]() |
| 8. | Leonard Cohen | ![]() |
| 9. | Howler | ![]() |
| 10. | Lana del Rey | ![]() |

Een man met zilvergrijs haar en een bril loopt op zijn gemak langs de Amstel. Vriendelijk knikt hij naar de gasten op het terras. Nick Lowe is geen opvallende verschijning. Ook Ry Cooder, waarmee hij vanavond op het podium van Carré staat, ontbeert de "rockstar-looks". Met zijn wollen mutsje en een shirtje waar zijn naam op geborduurd is, lijkt hij eigenlijk meer op een pompbediende.
Maar vanavond gaat het niet om de looks. Het draait om de slidegitaar, de bas en de drums. Zoon Joachim Cooder heeft plaatsgenomen achter de drumkit. Accordeonist Flaco Jimenez is door ziekte helaas afwezig. Hoewel Nick en Ry samen staan aangekondigd onder de titel 'They Ride by Night' is de hoofdrol van de avond weggelegd voor Ry Cooder en zijn slidegitaar.
De etnograaf van de rock en de man achter het succes van de Buena Vista Social Club heeft een eigen oeuvre dat inmiddels veertig jaar omspant. De grootste greep die hij daar vanavond uit doet, komt uit het begin hiervan. Van zijn recente trilogie over Californië wordt alleen 'Chinito Chinito' gespeeld. Hiervoor nemen de achtergrondzangeressen de vocalen voor hun rekening. "You can't have a party without the girls", aldus Nick Lowe. Wel een beschaafd partijtje dan; het publiek luistert en klapt beleefd, maar in het stijlvolle theater komt niemand van zijn stoel.
Men mag verzoeknummers indienen en wat aarzelend gebeurt dat ook. Maar Ry speelt vooral verzoeknummers die op de setlist staan. Wel speelt hij Nicks verzoeknummer, het door hem juichend begroete 'Teardrops Will Fall'.
Tussen de nummers van Ry speelt Nick zijn pareltjes. Daaronder een sobere soulvolle uitvoering van '(What's so Funny about) Peace, Love and Understanding'. Bij het Spaans/Engelse 'He'll Have To Go', waarmee Ry ooit zijn enige Nederlanse top 40-notering had, vraagt Ry het publiek Flaco's partij te spelen. Ry doet voor hoe je een accordeon na moet doen. Het publiek blijft wat timide, al wiegen er heel wat hoofden mee.
En dan is het na anderhalf uur voorbij. Voor het juichen, fluiten en de staande ovatie komen ze nog wel even terug, maar alleen om even te zwaaien en te melden dat ze het publiek morgen graag terugzien. De liedjes waren fraai, de slidegitaar van Ry adembenemend, de timing perfect en hij was nog zeer goed bij stem. Toch bleef het allemaal wat beleefd vanavond en bleef het dak van Carré stevig op zijn plaats.
http://www.kindamuzik.net/live/ry-cooder/ry-cooder/18769/
Meer Ry Cooder op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/ry-cooder
Deel dit artikel: