• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

---

---

---

Shitkatapult 10th Anniversary

Feestend het weekend afsluiten of brak aan de nieuwe week beginnen.

Tekst: Sven Schlijper

Publicatiedatum: 18 september 2007

 
In 1997 richt technopunker Marco Haas (T. Raumschmiere) Shitkatapult op. Tien jaar verder staat het platenlabel bekend om zijn: “Knattertechno mit Listeningsromantik”, of zoals ze zelf zeggen: “Special Musick [sic!] for Special People.”

Speciaal moet je wel zijn om dit verjaardagsfeestje van begin tot eind te vieren. Rijkelijk laat begint de avond met de bevreemdende, maar met een intrigerende rode draad gesierde film Synken waarin IDM, ambient en noise elkaar verdringen op de soundtrack. Een angstwekkend leeg Paradiso ondergaat deze audiovisuele tractatie gelaten, waarbij één bezoeker pontificaal gestrekt in het midden van de dansvloer gaat liggen.

Daarvoor is later op de avond geen plaats meer. Sun Electric bouwt laag na laag aan een behaaglijk geluid vol vintage analoge electrogeluiden, IDM en verknipte beats die langs drum 'n' bass en techno schurken, maar nooit vol voor de massale dansvloergekte gaan. Sun Electrics chilloutelectro – in lijn met bijvoorbeeld The Orb – laat zich dan ook prima genieten als voortzetting van het zittende of liggende filmkijken, al worden voorzichtig al de eerste dansakties ondernomen.

Met zalvende ruiselectronica overbrugt DJ Daniel Meteo vervolgens de wachttijd richting Jan Jelinek, al loopt het programma fiks achter op het tijdschema. Een planning waarin Apparat toch al pas om kwart voor één en T. Raumschmiere’s dj-set om half twee op de planning staan. De vraag lijkt gerechtvaardigd hoeveel mensen een kaartje gekocht hadden, wetende dat dit zondagse verjaarspartijtje tot in de zeer kleine uurtjes zou doorgaan?

Jelineks glitch-, noise-, sample- en ambientperformance leunt zwaar op gekende Duitse kwaliteit in de vorm van krautrock, maar speelt ook leentjebuur bij de jazz. Ook hij grossiert in warme, kosmische sferen, al weet Jelinek gaandeweg meer panache en industriele kilte in zijn set te verwerken, waarmee hij aan het inmiddels in redelijke getale opgekomen publiek aardig wat beweging weet te ontlokken.

Dat heeft Meteo ook gezien, want hij gooit er meteen een stapel fikse stampplaten tegenaan. Apparat [foto links] heeft daar in eerste instantie geen boodschap aan en serveert glitch op glitch, manipuleert, verknipt en verschuift beats en melodie dat het een aard heeft en verliest zichzelf zo nu en dan in een paar slordigheidjes.

Zonder band legt Apparat het live af tegen Trentemøller en blijkt zijn werk beter geschikt voor koptelefoonbeluistering. En hoewel het slotakkoord vol pompende beats en simpele synthmelodie goed in de publiekssmaak valt, is het een plat zwaktebod van een artiest die veel beter kan. Daarvoor sla je thuis Walls of Duplex er nog maar eens erop na.

Inmiddels is het ver na twee uur op de maandagochtend wanneer T. Raumschmiere [foto boven] en Schieres plaatsnemen in het midden van het Paradisopodium. De zaal is nog maar spaarzaam bevolkt, maar de twee stomen als SHRBBN onverdroten de nacht binnen met hun rotz-pop: een vuige, swingende en dampende technopunkmachinerie met noisy kartelrandjes. Euforie als bij een T. Raumschmiereconcert met band of zijn solo dj-sets blijft evenwel uit.

Wellicht slaat de vermoeidheid ten langen leste genadeloos toe. Of merken zelfs deze speciale mensen dat ondanks deze speciale muziek morgen de wekker gaat en brak aan een nieuwe week beginnen ook niet het meest ideale plan is, hoe leuk het feestje ook was?

http://www.kindamuzik.net/live/shitkatapult/shitkatapult-10th-anniversary/15965/
Meer Shitkatapult op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/shitkatapult