
MEEST POPULAIR
De postmoderne wereld als global village ligt in puin. Muren zijn weer opgericht, ook al bestaan ze uit ruïnes van steden die gebukt gingen onder jarenlange oorlogen van weleer. Tijd staat stil, gekooid. Krijgsheren maken de dienst uit vanuit grotten en kerkers die het vagevuur in herinnering roepen. Natuurlijke orde staat op het punt van totale vernietiging; chaos verheugt zich op de zegetocht.
Het beeld dat Simon Heath als Atrium Carceri met Phrenitis oproept, is verre van vrolijkstemmend. Vijf albums lang is dat al zo. Die succesformule verandert Heath dan ook niet met de zesde plaat. Die heeft hem als één van de weinige bestsellers in het dark ambientgenre immers geen windeieren gelegd.
Nachtmerrie-achtige soundscapes met vele details in de achtergrond maken Phrenitis op productioneel niveau wederom tot een puike Atrium Carcerirelease. Toch lijkt er sleet op de formule te zitten. Eerdere albums grepen je onvermijdelijk bij de strot, brachten kippenvel of claustrofobische angsten. Ondanks de geslaagde weergave van de werdegang van de wereld, lijkt Atrium Carceri zich daarbij neer te leggen. De weg naar diepe beroering wordt op Phrenitis helaas niet gevonden.
Gratuit is de plaat nog net niet, al neigt Atrium Carceri nadrukkelijk richting een zwak aftreksel van eerdere eigen glorietijden. Phrenitis mag dan een afbrokkelende wereld schetsen, Heaths eigen imperium zal hij daarmee toch vast niet op het oog gehad hebben.
http://www.kindamuzik.net/recensie/atrium-carceri/phrenitis/19708/
Meer Atrium Carceri op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/atrium-carceri
Deel dit artikel: