
VET LEUK!
MEEST POPULAIR
| 1. | El-P | ![]() |
| 2. | Moderne droompop | ![]() |
| 3. | Slayer | ![]() |
| 4. | Fresku | ![]() |
| 5. | Beach House | ![]() |
| 6. | Automatic Sam | ![]() |
| 7. | mr. a balladeer & Solo | ![]() |
| 8. | Paradise Lost | ![]() |
| 9. | Nick Waterhouse | ![]() |
| 10. | Roadburn | ![]() |
In een interview eind 2005 met KindaMuzik gaf Jason Kohnen al aan dat hij met I Am The God Of Hellfire de jeugd van nu hetzelfde gevoel wil meegeven als dat hij kreeg van de rave en breakbeat in het begin van de jaren negentig. Daarnaast bleek het breakcore-icoon niet bang te zijn om zich weinig gelegen te laten liggen aan genre-conventies. Beide facetten zijn duidelijk terug te horen op zijn derde studioalbum, dat op bijna wonderbaarlijke wijze legio invloeden combineert en tezamen als specifiek eigen geluid presenteert.
Op I Am the God of Hellfire gaat Bong-Ra zowel alleen als met behulp van anderen aan de slag. Eigen tracks laten vooral een zwaar ravegeluid horen vol complexe beats, harde synthesizers en structuurvariaties die het dansen even uitnodigend als moeilijk maken. Genres lijken daarbij niet te bestaan: ‘White Horse Come Soon’ zou zelfs in een experimentele breakbeatmix van Aquasky goed werken, ‘Skool Ov Violence’ en ‘Come Out To Play’ tonen de breakcore-Bong-Ra zoals we hem nog kennen van Bikini Bandits, Kill! Kill! Kill!, tijdens ‘Kill The Sound’ mogen de oldschool breakbeat- en junglemoves zelfs weer uit de kast gehaald worden, en zelfs een wat rustiger luistermoment is mogelijk met ‘Serpent Tongue For The Blues’.
Bong-Ra varieert niet alleen, hij combineert ook. Samen met Mike Redman betreedt hij het terrein van de experimentele hiphop, met voormalig Atari Teenage Riot-zangeres Hanin Elias doet hij aan een soort van 'triphopcore', en ook het gebruikelijke dancehall- & reggaegeluid komt tevoorschijn tijdens de aanwezigheid van Ras Bumpa op ‘The Claw’ en Mona Lisa op ‘Chump Chump’. Tel daarbij de deelname van mc’s Drop The Lime en Quest One op, en je krijgt als resultaat een album dat even breed als diep is en in bijna alle gevallen goed uitpakt.
Vormt I Am the God of Hellfire daarmee de blauwdruk voor de beats die er dit jaar in menig slaapkamer en uitgaansgelegenheid te horen zullen zijn? In voornoemd interview gaf Kohnen al aan dat hij altijd te vroeg is met zijn vernieuwingen en dat hij elke keer nieuwe stromingen te ver vooruit is. Mogelijk gaat de serieuze danceliefhebber helemaal los op dit album in 2008, maar met de huidige neotrance- en minimalhype lijkt het hier en nu geen ideale omgeving voor de grote doorbraak van Bong-Ra’s album. Dat neemt niet weg dat iedereen met een gezonde dosis lef, wat elektronische progressiedrang en een handvol liefde voor Yolk, Technical Itch, Acen, Venetian Snares of Atari Teenage Riot dit album erg zal kunnen waarderen.
http://www.kindamuzik.net/recensie/bong-ra/i-am-the-god-of-hellfire/11728/
Meer Bong-Ra op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/bong-ra
Deel dit artikel: