• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

---

---

---

Jenny Queen | Girls Who Cry Need Cake

Meisjes-twang verdient aandacht.
CD, Laughing Outlaw/Bertus

Tekst: Ronald Besemer

Publicatiedatum: 25 februari 2004

Popmuziek is voor jongens. Ván jongens ook. Zeker dat geouwehoer in cafés en op e-zines, dat is echt iets van jongens. Al is de prijs voor popjournalist van het jaar - ik zou 'm weigeren - ditmaal eindelijk eens naar een meisje gegaan. De uitzondering die de regel bevestigt, zullen we maar zeggen.

Jenny Queen, geboren in de staat Ohio, getogen in Kentucky en thans woonachtig te Sydney, heeft de lieflijke stem van het mysterie van een dame die bijna vrouw is maar nog als meisje klinkt. Voor je het weet trek je als jongen weer verkeerde conclusies, dus zette ik mijn vriendin aan het werk. Luister eens naar de cd Girls Who Cry Need Cake en laat me weten wat je ervan vindt. Ze vond Jenny maar een meisje-meisje (ik hoop dat de term bekend is) en wilde niks weten van een vergelijking met Lucinda Williams, zoals Jenny's bio die graag maakt. Jenny wil cake als ze verdrietig is, Lucinda vreet gemalen baksteen en spoelt die weg met moonshine als haar kerel er weer 'es vandoor is. Klare taal. (Al zingt Jenny wel over pillen en drank en zien we haar sigaretten roken in het hoesje. Dat zal allemaal wel, maar ik hoor het niet terug. Zegt mijn vriendin).

En toch neem ik het op voor het meisje-meisje Jenny Queen. Zoals de mannelijke popwereld er met louter hometrainende Bruce Springsteens en andere macho's ook een tikje saai uit zou zien, zo is het toch ook met de meisjes? Geef mij dus maar Jenny Queen en haar twangy suikerpop die aanstekelijk fris klinkt dankzij de cleane drums van Ivan Jordan die zeldzaam soepel swingt voor het twang-genre. Een lichte heimwee doseert Jenny over haar liedjes, het valt verdorie ook niet mee om in Sydney te leven als je uit Kentucky komt. De eerste twee nummers van Girls Who Cry Need Cake zijn zeer sterk en vervullen je als luisteraar onmiddellijk met een diep verlangen naar god weet waar. Zoals de Nederlandse folkrockers Deire vorig jaar deden op hun over het hoofd geziene superplaat Last Stop. Maar nu dwalen we af. Jenny's plaat blijft niet zo sterk als die begint, maar verdient zeker de aandacht. Van jongens en meisjes.

http://www.kindamuzik.net/recensie/jenny-queen/girls-who-cry-need-cake/5245/
Meer Jenny Queen op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/jenny-queen