
VET LEUK!
MEEST POPULAIR
| 1. | El-P | ![]() |
| 2. | Slayer | ![]() |
| 3. | Fresku | ![]() |
| 4. | Moderne droompop | ![]() |
| 5. | mr. a balladeer & Solo | ![]() |
| 6. | Nick Waterhouse | ![]() |
| 7. | Automatic Sam | ![]() |
| 8. | Ufomammut | ![]() |
| 9. | Howe Gelb | ![]() |
| 10. | Roadburn | ![]() |
Elke opsodemieter met ook maar het kleinste beetje muzikaal talent in zijn donder zit tegenwoordig zichzelf begeleidend op gitaar op zijn kamer pubertekstjes te schrijven. En misschien staat er zelfs een computer met de nodige programmeersoftware op zijn of haar bureau.
Iedereen zou het kunnen. Echter, niet iedereen kan het zoals de zeventienjarige Conor Kirby-Long het doet. En niet iedereen met eigenbesef mengt twee totaal verschillende stijlen tot een verbazingwekkend sterk geheel. Khonnor laat zijn invloeden duidelijk blijken. Ten eerste is meteen al tijdens de eerste minuut van ‘Man from the Anthill’ duidelijk dat de warme ruis van Fennesz hem beïnvloedt heeft. Zachte ruis doorspekt met zwevende gitaarmelodieën. De subtiele, verstopte vocalen verraden de tweede duidelijke invloed: een voorliefde voor sfeervocalisten als Mark Hollis en David Sylvian. Maar ook het type gevoelige singer-songwriters als Elliott Smith en Ben Christophers klinken vaag door. Tijdens ‘Daylight and Delight’ sijpelt nog een invloed door: shoegaze. De langzame zweefpop met verstopte vocalen achter doorzichtige ruistextuur doet zelfs even denken aan Slowdive in diepe slaap.
Goed, Khonnor’s leeftijd verraadt misschien zijn tekstuele vaardigheden. Een kniesoor die daarom maalt want verstaan doe je ze toch niet, zo zachtjes als hij ze mompelt. Het mooie van Handwriting is de breekbare sfeer die nog eens wordt versterkt door de talloze glitches. Een perfecte geluidsomgeving voor de onzekerheden waar de knul ongetwijfeld mee zit (“Finally convinced myself / that I’m not living”, uit ‘The Man on the Anthill’). ‘Crapstone’ ontpopt zich van een donkere glitch-rups die hortend en stotend zijn weg probeert te vinden, langs een mooie melodie, naar een wonderschone vlinder die langzaam het beeld domineert. Achteraan staan twee Fennesz-rip offs: warme, instrumentale ruisbaden compleet met bubbels en zachte golven. Handwriting is een mooi debuut dat gedurfd een eigen weg zoekt. Het komt zeker goed met deze Khonnor.
http://www.kindamuzik.net/recensie/khonnor/handwriting/7679/
Meer Khonnor op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/khonnor
Deel dit artikel: