http://www.kindamuzik.net

ernaast

MOSS

"Geen lullig indie- bandje meer." concludeerde onze recensent vorige week over het tweede album. Even terugblikken met video naar toen het allemaal begon in 2010.

VET LEUK!

JA HOOR! 1000+ vrienden. WE LIKE!

TWITTER BLOG

Option Paralysis is al een tijd uit, maar dat weerhoudt Dillinger Escape Planniet om met een Lyncheske video te komen
14 uur geleden

De echte comebacksingle van The Darkness met leuke video, vind je hier: Nog steeds fans van Queen en Boston
gisteren

MEEST POPULAIR

1.	Moss
2.	Guided By Voices
3.	Mark Lanegan Band
4.	De Eenentwintig
5.	Of Montreal
6.	Lowlands festival
7.	Dossier 2011
8.	Leonard Cohen
9.	Howler
10.	Lana del Rey

(meer info)

Obits | I Blame You

Toegankelijke garagepunk.
CD, Sub Pop/Konkurrent

Tekst: André Rozendaal

Publicatiedatum: 02 juli 2009

Inmiddels is hij veertiger, Rick Froberg. Rick wie? De man met de schuurpapieren stembanden, die zijn sporen verdiende met de ingewikkelddoenerij van de post-hardcoreband Drive Like Jehu en de zeer energieke garagepunk van Hot Snakes. Met name de laatste liet je bewust naar adem happen. Maar dat was toen. Frobergs nieuwe band heet Obits en het gaat er iets minder compromisloos aan toe.

De garagepunk op I Blame You laat ruimte voor melodie, rustmomenten en zelfs een radiovriendelijk nummer, het poppy 'Run'. Dat wordt gezongen door gitarist Sohrab Habibion, dat dan weer wel. Alsof Froberg wel ver wil gaan, maar zo ver nou ook weer niet. Toch zijn de nummers die voortjakkeren als een naar diesel stinkende Chevy in de minderheid: schreeuwoefening 'Pine On', de dissonante energie van 'Fake Kinkade', en de Gun Club in herinnering roepende opgefokte cover 'Milk Cow Blues'.

Voor de rest biedt de afwisselende plaat uptempo, maar af en toe ingehouden elementair gitaarlawaai tussen Mudhoney en The Sonics. Zo komt de spanning in 'Two Headed Coin' en 'Light Sweet Crude' niet echt tot een ontlading. Waardoor meteen de zwakkere kant van I Blame You naar boven komt: sommige songs blijven wat aan de oppervlakte hangen.

Op de door grafisch ontwerper Froberg zelf ontworpen prachthoes staat "Xtra compressed for maximum listener fatigue" te lezen. Wat hij daarmee bedoelt, is niet echt duidelijk te horen. Want voor een garagepunkplaat is het geluid kristalhelder. Het karakteriseert wel de houding van Froberg, zoals die ook in zijn teksten weer getuigt van een cynische blik op de Amerikaanse samenleving.

Het prachtig getimede drumwerk van Scott Gursky komt mooi naar voren in dat heldere geluid. Net als het gitaarspel van Froberg en Habibion, dat uiteraard venijnig maar tegelijkertijd toegankelijk klinkt, zoals in 'Lilies in the Street'.

Voor wie de muziek van Drive Like Jehu en Hot Snakes kent, is I Blame You wellicht enigszins teleurstellend. Wie met Obits voor het eerst de muziek van Froberg en consorten hoort, heeft aan deze plaat een onderhoudende kennismaking met toegankelijke garagepunk.