• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

“KUNST IS ALS BROOD.” DE MAGISCHE WERELD VAN TAKAGI MASAKATSU.

Takagi Masakatsu is een Japanner die met laptop en camera de wereld over reist. Hij neemt op wat hem intrigeert en thuis in Japan bewerkt hij de beelden en zet hij er muziek onder. Het resultaat is van een betoverende en serene schoonheid. Eigenlijk is Masakatsu geen muzikant of videokunstenaar, maar een combinatie van beiden. Een multimedia-kunstenaar op zoek naar iets ongrijpbaars als schoonheid.

Tekst: Bart Breman

Publicatiedatum: 25 januari 2007

Masakatsu bracht verscheidene cd’s en dvd’s uit en exposeerde met zijn werk in verschillende musea. Maar ook maakte hij reclamefilmpjes en is hij een klassiek geschoold pianist. Onlangs verscheen de dvd World is So Beautiful, waarop de Japanner een wonderschone samensmelting van film en elektronische muziek laat horen en zien. Dromerig voortkabbelende electronica, pianospel en random geluid vormen de soundtrack voor een bontgekleurde en magische wereld, waarin opvallend vaak kinderen de hoofdrol hebben. Drie stellingen voor Takagi Masakatsu, naar aanleiding van deze dvd.

1. Het maakt niet uit of je schildert, filmt of muziek maakt. De moderne kunstenaar is in staat om verschillende methodes en kunstuitingen te combineren.
Takagi Maskatsu werkt met verschillende media. Hoe ziet hij zichzelf eigenlijk? Wat maakt een kunstenaar tot een kunstenaar en mag je wel van kunst spreken als je het resultaat voor reclamedoeleinden gebruikt?

“Ik werk met film en muziek, dus als iemand een categorie nodig heeft, dan pas ik daarin. Voor mij is een kunstenaar iemand die de wereld kan ervaren met een buitengewone gevoeligheid: een gevoeligheid die zich buiten het normale spectrum begeeft. Vroeger luisterde men hierom naar een sjamaan. Nu hebben we kunstenaars nodig om ons hierover te vertellen. Ik heb ervaren dat zowel de commerciële als artistieke wereld om hetzelfde punt draaien. Sommige mensen zien kunst als een uiting van echte vrijheid, maar net als de commerciële wereld, kent ook kunst specifieke voorschriften en regels.

Voor mij maakt het niet uit waar mijn werk gepubliceerd wordt. Want de waarheid ligt in het kunstwerk zelf. Een oppervlakkige categorische indeling als commercieel of artistiek is daarbij niet van belang. Een diepere indeling wel. Als ik iets film, concentreer ik me op het beeld, zonder over geluiden of muziek na te denken. Het is hetzelfde als schilderen op canvas. En als de film klaar is, voeg ik geluid of muziek toe. Met de muziek kan ik als het ware nog een extra laag kleur aanbrengen. Muziek geeft mensen de kracht om kleur en beweging als beeld te ervaren. Dus voor mij is het vanzelfsprekend om beeld en geluid te combineren.”

2. Je laat in je werk een magische, bontgekleurde wereld zien. Hiermee reflecteer je op deze wereld: wij leven in een wereld waar geen ruimte voor schoonheid meer is. De kleurige beelden, de dromerige muziek: het werk van Masakatsu lijkt in niets op de wereld die wij kennen. Je zou de sprookjesachtige wereld van de Japanner kunnen opvatten als kritiek op een steeds kleurlozer wordende wereld. Of wil hij juist laten zien de schoonheid voor het oprapen ligt, als je maar goed genoeg zoekt?

“Ik interesseer me voor het werk van mijn voorouders. Waarom begonnen zij met schilderen of muziek maken? Ik denk dat ze geesten wilden vangen. Niet om hun gevoelens te uiten en niet om iets moois te maken, maar om geesten te laten verschijnen. Mensen zijn in staat om buitengewone dingen te ervaren (dat is wat ik ‘geest’ noem) doordat ze figuren en beelden weten te gebruiken. Op zichzelf zijn figuren en melodieën niet belangrijk, maar er komt iets uit voort wat dat wél is. Dat is de echte schoonheid. Het is voor mij een ervaring die verder gaat dan het persoonlijke. Door mijn handen te bewegen kan ik kleur en geluid te creëren. Maar kleur en geluid an sich maakt nog geen kunstwerk.

Als een kunstwerk verschijnt, worden mijn eigen gevoelens en gedachten verdreven door een andere kracht. Niet gekende kleuren en geluiden komen door mijn lichaam naar buiten. Dat is een speciaal moment en ik denk dat kunst op die manier ‘geboren’ moet worden. Ik weet ook niet of de wereld aan schoonheid en magie verliest. Ik heb nooit in oude tijden geleefd. Ik denk dat je overal schoonheid kan vinden, als je maar wilt. Als mijn werk dat laat zien, dan is dat goed. Want ik denk dat kunst als brood is: zonder voedsel krijg je fysieke honger en zonder schoonheid krijg je mentale honger.”

3. De moderne mens is niet in staat om de magische wereld die je schetst op die wijze te ervaren. Kinderen kunnen dat wel en daarom hebben ze zo’n prominente rol in jouw wereld.
De personen op World is So Beautiful zijn nagenoeg allemaal kinderen. Het lijkt erop dat Masakatsu de kinderen gebruikt om te illustreren dat plezier en een zekere onschuld essentieel voor de mensheid zijn. En misschien is het zo dat kinderen gewoonweg op een andere wijze naar de wereld kijken?

“Misschien missen we allemaal het plezier of de onschuld die kinderen wel hebben. Onschuld en plezier hebben we nodig in ons leven. Kinderen kunnen de magie voelen, maar wij als volwassenen hebben de mogelijkheid om die magie te laten verschijnen en te delen met anderen. Kinderen ervaren de wereld op een heel andere wijze dan volwassenen. Dat weten wij, want wij hebben ook ervaren hoe het is om kind te zijn. Kinderen zijn mensen, maar verschillen heel veel van ons. Voor mij zijn kinderen de open deur naar die buitengewone wereld. Ze helpen me om die deur door te lopen.”

http://www.kindamuzik.net/artikel.php?id=14769
Meer Takagi Masakatsu op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/takagi-masakatsu