• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Bart Ebisch: Ik wil kunnen zeggen dat het shit is wat Hilverscum brengt

Zijn website Alt Country NL noemt hij liefkozend "een rammelkast". Maar wel eentje met mooie muziek erin. "Alt Country NL is als The Hackensaw Boys," zegt journalist en webmaster Bart Ebisch. Binnenkort doet hij afstand van de in augustus 1999 gestarte site boordevol nieuws, recensies en een enkele aanklacht tegen de gevestigde media.

Tekst: Ronald Besemer

Beeld: Diederik Meijer

Publicatiedatum: 28 februari 2004

Bart Ebisch maakt een ontspannen indruk voor iemand die het niet gemakkelijk heeft met het combineren van werk, gezinsleven en de tijdvretende, onbetaalde eenmansonderneming Alt Country NL, en daarbij hinder ondervindt van enkele gezondheidsklachten. Kwiek komt hij de trap af lopen in het gebouw van Dagblad De Limburger en andere vanuit Sittard opererende media en wijst mij de weg naar de kantine voor een lunch en een goed gesprek.

Bart, waarom begin je als journalist van een krant een eigen e-zine of website?
"Voor de krant krijg ik heel veel cd's, niet alleen rootsmuziek maar van alles. Dat verspreiden we over de specialisten. Dan nog kunnen we niet alles recenseren; ik doe er zo'n zes per maand. Wat doe je met wat je overhoudt? In de kast zetten? Daar kreeg ik een slecht gevoel bij. De artiesten verdienen een podium, vind ik. Toen zag ik de Amerikaanse site Freight Train Boogie en die heb ik min of meer geript. Door te kopiëren leerde ik mezelf html-codes. En kon ik uiteindelijk het podium bieden dat ik wilde."

Waarom staan er rootsmuzikanten op jouw podium en geen jazzcats of r&b'ers?
"Dat heeft te maken met smaak. Iedere muziekliefhebber herinnert zich het moment dat-'ie voor het eerst geraakt werd door popmuziek. Bij mij was dat thuis met Radio Luxemburg, waar de Beatles uit schalden. En op tv zag ik Scott MacKenzie en de Rolling Stones met 'Jumpin' Jack Flash'. Vanaf toen was al duidelijk dat het voor mij de popmuziek zou worden. Alleen de richting moest ik nog bepalen. In 1973 ongeveer kwam ik in de hoek van countryrock terecht en luisterde ik naar Lynyrd Skynyrd. Kort daarna kwam de punk opzetten. Vond ik niks aan. Maar wat daarop volgde vond ik héél goed. Joy Division, Echo And The Bunnymen. Vind ik nog steeds hoor. Die southern rock was toen doodgebloed. Countryrock was pompeus en saai geworden. Totdat jonge acts als Green On Red en The Beat Farmers zich aandienden. Tegen de tijd dat die wegebden, ontdekte ik Steve Earle. Niet eens zozeer door zijn debuut Guitar Town, dat ik niet zo bijzonder vond, maar door Train A Comin'. Dat was de knock-out."

Werk jij met een definitie of afbakening van alternative country of americana?
"Het makkelijkste is te zeggen wat er niet binnen valt: Nashville en de gladde country."

Die nieuwe plaat van Randy Thompson beschreef je anders vrij positief.
"Zijn stem vind ik mooi. Jij vond het over het randje, hè? Ik plaats hem tussen Nashville en Steve Earle in. Sommige mensen vinden Steve Earle een beetje te ruw en Nashville weer te glad. Voor díe mensen schrijf ik over iemand als Randy Thompson. Hij kan nog nét. Maar ik moet eerlijk zeggen dat er meer kan als ik in slappere periodes stapeltjes cd's wegwerk."

Cajun en zydeco doen niet mee.
"Klopt. Daar ga ik niet zelf naar op zoek, omdat ik er geen tijd voor heb. Steve Riley heb ik wel besproken, een hele mooie plaat. Maar als ik dat genre ook nog bij moet houden…"

Vind je dat dan niet onder americana vallen?
"Jawel! Maar eh, wat is americana precies? Volgens mij bestaat er geen goede definitie van. Bij alternative country kan ik mij wel een afgebakend gebiedje voorstellen. Dan denk ik aan Uncle Tupelo. Americana is Emmylou Harris en ook het Nederlandse Powderblue. Americana gaat verder dan alt.country. Ik heb de naam Alt Country gekozen voor de site als een soort geuzennaam. Met het onderschrift 'muziek die je niet hoort in Hilverscum'."

Jij maakt je nogal kwaad over Hilversum, terwijl je ook je schouders kunt ophalen over die horizontaal geprogrammeerde bagger.
"Nee, dat doe ik niet. Ik vind dat een omroep de taak heeft om mensen te informeren over nieuwe muziek. Dat is ook de reden waarom ik muziekjournalist ben geworden. Je moet de nieuwe muziek laten horen en niet de muziek die de industrie je opdringt. Van dat idee zijn ze in Hilversum heel ver afgeraakt. Ik wil kunnen zeggen dat het shit is wat ze brengen."

Maar het maakt toch niet uit? Paradiso verkoopt ook uit met bands die niet of nauwelijks op de radio komen.
"Is dat zo?"

Dan kun je stellen dat het medium er eigenlijk niet meer toe doet.
"Het doet er heel veel toe."

Is dat geen nostalgie van iemand die met de radio is opgegroeid?
"Nee. Kijk, Radio 3 is zich nu aan het opblazen. Ze redden het toch niet tegen de commerciëlen. Komen ze uiteindelijk weer uit bij waarmee het begonnen is. Gewoon fijne muziek draaien die mensen echt willen horen. Hoe dan ook, ik vind dat je moet blijven zeggen dat Hilversum niet deugt. Net zoals je moet blijven zeggen dat Oor niet goed is. Net zoals je moet blijven zeggen dat Heaven verbeterd kan worden."

De regio waar je woont en werkt komt er beter af op je site. Er lijkt hier wat gaande.
"Voor Dagblad de Limburger word ik geacht te schrijven over de regio. Dus ik schrijf verhalen over muziek uit de regio. Bart-Jan Baartmans, Gerard van Maasakkers, Gé Reinders, Rowwen Hèze. En die verhalen komen op mijn website. Dat is de Limburg-connectie. Als ik in Brabant had gezeten, had ik meer gefocust op Ad van Meurs en JW Roy."

Wat heeft deze streek met americana?
De Tom Tom Club in Heythuizen speelt een rol. De jongens daar in de omgeving zijn opgegroeid met de rootsmuziek van Tom Tom. Ik weet zeker dat Mathijs voor Sandusky begonnen is met gitaarspelen na het zien van Jess Barr van Slobberbone. Op een dag komen die jongens op het idee om een bandje te beginnen en dat is vaak geïnspireerd door een gebeurtenis in Tom Tom. Zo zie je in Weert veel bluesbandjes, door het Moulin Blues festival."

De site heeft je vast niet alleen vrienden opgeleverd. Ik herinner me een affaire met Munich.
"Ik had geschreven dat een plaat van Mary Gauthier niet de knaller was die ik verwacht had. Het was niet eens een kritisch stuk, er zat alleen een vleugje teleurstelling in. Iemand van Munich schreef een reactie die per ongeluk openbaar werd. Daarin veegde men mij de mantel uit. Dat bericht van Munich heb ik op mijn eigen site geplaatst en meteen een discussie erover geopend. Levert weer bezoekers op."

Heb je daar nog lang last van gehad?
"Ik heb begrepen dat ze er bij Munich meer in hun maag zaten dan ik."

Het enige smetje op Alt Country NL?
"Platenmaatschappijen laten het merken als je niet naar hun zin schrijft. Dat merken we op de krant ook. Ik weet niet of ze je daarmee onder druk willen zetten. Ik trek me er niks van aan. Nederlandse bands verwachten ook wat van je. Laatst hoorde ik een bandje, dat was zo slecht. Ik heb ze geschreven dat ik geen recensie over die plaat ging maken, omdat niemand daar iets aan zou hebben. Die waren wel teleurgesteld. It's all in the game."

Wat zijn de leuke kanten van de site?
"De nieuwe muziek die je ontdekt. En het is prettig als er leuke reacties binnenkomen van mensen als je net in een dip zit of je hebt zitten uitsloven."

Niet de avondjes doorzakken met celebs?
"Doe ik nooit! De enige vriend die ik eraan over heb gehouden, is Jan van Doorn van de Lazy Sunday Dream. Hoewel ik hem niet vaak zie. Als ik drie keer per jaar in Amsterdam kom, is het veel. Ik bewaar wel afstand tot mensen. Zo heb ik tegen de krant gezegd dat ik Rowwen Hèze niet meer doe. Ik ken ze te goed. Je krijgt dan ook geen verrassend verhaal meer."

Denk je dat je site heeft bijgedragen aan de opkomst van americana in Nederland?
"KindaMuzik moet ook merken dat je met een site de taak kunt overnemen van wat vroeger een radiostation of een muziekblad deed, namelijk nieuwe bands signaleren die daarna meer aandacht krijgen. Vroeger was dat de taak van de gevestigde media en nu kan iedereen het zelf op internet. Die bijdrage heb ik regelmatig geleverd. Dawn Kinnard bijvoorbeeld had ik als eerste. Grey DeLisle ook. En Elliott Brood uit Canada."

Dat heeft met de snelheid van het medium te maken. Door eens in de twee weken uit te komen zoals Oor doet, word je een soort nabeschouwing op de voorbije twee weken.
"Als ik in Oor die recensies zie van platen die al zes maanden uit zijn, denk ik: scheid maar uit jongens. Om terug te komen op de rol van Alt Country NL, die moet je ook niet overschatten hoor. Zo geloof ik zeker niet dat er bandjes door zijn ontstaan, zoals clubs dat wel kunnen bereiken. Ik heb ook geen geluid op de site. Wat wel belangrijk is, is dat mensen met elkaar in gesprek kunnen raken. Dat kan nu gelukkig op mijn forum."

Valt het je zwaar om afscheid van de site te moeten nemen?
"Ik denk het wel."

Je schreef best een emotioneel stukje over je naderende afscheid.
"Ik zie me nog boven op de kamer zitten met een stapel cd's. Ik zat te kijken welke ik weg kon doen. Daar was ik een half uur mee bezig tot ik bedacht: shit man, ik hou er mee op. Ik was bijna gaan doen wat ik anderen heb verweten: cd's krijgen en er niks mee doen. Er komt zoveel uit in een week, dat je eigenlijk alleen vluchtig contact hebt met de muziek."

Vrouw en kinderen zaten beneden, terwijl jij boven met een bord eten aan de site werkte?
"Zie het zo: ik kwam thuis van werk en begon aan de achterstand van Alt Country. Ik zette de laptop op tafel, plaatste de koptelefoon op mijn hoofd en ging eten. Ik hoorde iemand schreeuwen in de keuken en dacht: hier is iets niet goed."

Jij gaf ook gezondheidsredenen op als reden.
"Ik zou het niet kunnen opbrengen om dit nog een tijd zo te doen."

Toch ben je het altijd alleen blijven doen. Je had ook hulp kunnen inroepen.
"Dat heb ik overwogen. Maar ik vroeg me af of iemand die er net aan zou beginnen snel genoeg is in het verzamelen van informatie. Als journalist ben ik daar erg handig in. Een beginner moet ook leren luisteren en schrijven. Ik denk dat de nieuwe site straks door een kleine ploeg gerund moet worden."

Je schreef dat je voor 17 april, als Blue Highways plaatsvindt, een nieuwe ploeg mensen bij elkaar wilt hebben. Ga je dat halen?
"Ik heb dan een t-shirt in de aanbieding, hè? Daar is belangstelling genoeg voor hoor."

Nee, ik bedoel die nieuwe ploeg. Is die dan compleet?
"Over twee weken is er een meeting in Utrecht met enkele van de beoogde nieuwe mensen voor de site. Er zijn negen gegadigden."

Dus het gaat je lukken?
"Ja. En dan moet bij mij de knop om. Al zal ik er in het begin nog wel bij betrokken blijven."

Moet de nieuwe ploeg gewoon doorgaan met de site of moet de hele boel op de schop?
"De site moet eigenlijk op de schop, hè? Alt Country is nog steeds de rammelkast van de eerste dag. Ik kan nog steeds niet erg goed overweg met die programmeertaal."

Een rammelkast die klinkt als..?
"Als The Hackensaw Boys! Misschien ook wel als The Drive-By Truckers."

Nou…
"Jawel jawel!"

De Truckers zijn ietsje te solide voor een rammelkast.
"Nee, ik bedoel dat die ook geen blad voor de mond nemen. Ik blijf roepen dat het allemaal beter moet."

Tot slot: als die hele Alt Country NL er vanavond af moet, welk stuk van jou zullen we dan redden?
"Nu moet ik zeggen wat me het eerst te binnen schiet hè? Zal ik het allereerste doen? Ja. Dat was een e-mailinterviewtje met Stacey Earle. Met de lay-out had ik er prikkeldraad omheen versierd. Misschien een stukje van niks. Maar dit schiet mij nu te binnen. Met dat stukje is het allemaal begonnen."

http://www.kindamuzik.net/interview/bart-ebisch/bart-ebisch-ik-wil-kunnen-zeggen-dat-het-shit-is-wat-hilverscum-brengt/5211/
Meer Bart Ebisch op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/bart-ebisch