
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Dat waar we hier enkel en alleen van kunnen dromen is in Finland waarheid. Metal in al zijn vormen is daar onderdeel van de mainstream. In ieder geval is alternatieve muziek in dat koude landje groot en metal wordt meegezogen. Uw recensent ging de sfeer proeven op het Tuska Open Air festival in Helsinki en kwam terug met een bak aan ervaringen.
Het Tuska Open Air festival wordt gehouden in het stadspark van Helsinki. Al weken is het festival ram uitverkocht en 11.000 liefhebbers van de hardere stromingen komen hier tesamen om een keur aan Finse metalbands en buitenlandse acts te zien. Het festival wordt zelfs uitgezonden op de nationale radio. Stelt u eens voor dat 3FM de programmering overdag aanpast om het gehele Fields of Rock festival te verslaan. Ik denk van niet.
Vrijdag 15 juli
Op vrijdag staan we eerst in de rij voor de schrijvers en fotopassen. Op naar de Backstage, waar alles prima is geregeld. Er is fatsoenlijk eten en drinken en het terrein staat vol met bankjes waar pers en bands kunnen gaan zitten. Ook belangrijke personen van radio en tv in Finland zijn hier te vinden. Na een pilsje genuttigd te hebben is het tijd om het festivalterrein te verkennen. Het terrein telt drie podia. Een groot hoofdpodium, een tentstage en een podium met een koepel eroverheen waar een houten tribune is opgesteld. Gedurende het festival is deze tribune dan ook constant bezet.
Het grootste verschil met Nederland is dat er nergens bierstands te vinden zijn. Iedereen loopt er rond met al dan niet zelf meegenomen flesjes drinken. Grenzend aan het festivalterrein is de bierarea. Hier mag je naar binnen na vertoon van een paspoort en als je jonger bent als 18 word je niet toegelaten. In de loop van de dag wordt het hier steeds drukker. Tegen half zes lopen we naar de tentstage waar we de eerste band daadwerkelijk aanschouwen. Callisto [foto boven] is de naam, net terug van een tournee waarbij ook Nederland is aangedaan. Daar stonden ze voor gemiddeld vijftig mensen te spelen, in Finland staat de tent vol. Opvallend is dat de postcore in de richting van Isis en Neurosis het hier goed doet bij de gothics. Ik had eerst het vermoeden dat ze een vreemde eend in de bijt zouden zijn maar ik had het mis. Het publiek staat te schreeuwen en te juichen en dat is toch duidelijk een verschil met Nederland waar er enkel een plichtmatig applausje van af kan. Na het optreden maken we kennis met de leden van Callisto die eerst wat schuchter zijn maar daarna uitstekende gesprekspartners blijken te zijn.
Monster Magnet sluit het festival af op vrijdag. De zompige rock doet het goed bij de Finnen maar eerlijkheid gebied te zeggen dat er te weinig oude nummers worden gespeeld en dat alles behoorlijk plichtmatig overkomt. Om 22 uur is het festival gedaan omdat het in de stad rustig moet zijn. Natuurlijk gaat het festijn verder in de verschillende clubs. Wij doen de Tavastia aan en daar speelt Dauntless. Onbekend buiten Finland maar deze gasten rammen er op los. Met een mix van trash, deathmetal en hardcore breaks blijkt dit een grote belofte te zijn. Het zou me niets verbazen als de heren volgend jaar op het festival staan.
Zaterdag 16 juli
We arriveren pas laat vandaag en daardoor missen we onder andere Deathchain. Getuige het hoge
aantal T-shirts in het publiek is de band behoorlijk groot in Finland. Rotten Sound is ook groot in Finland. In Nederland komt het niet voor maar in Finland staan dik 2000 gekken uit hun dak te gaan op de grindcore van deze Finse mannen. De met bloed besmeurde gezichten van de bandleden passen perfect in het plaatje.
Dat Finnen ook bekend zijn met Nederlandse hardcore bands is me nu ook duidelijk. De Fin is over het algemeen een teruggetrokken persoon maar diegene die mijn Shikari-shirtje ziet is door het dolle heen. De beste man gaat zelfs nummers schreeuwen van Seein’ Red en Shikari. Wat een held.
Ondertussen is Testament bezig en deze thrashhelden maken er een geweldige show van. Wij bekijken het optreden vanaf de bierarea en zijn het erover eens dat de nummers van The Legacy nog altijd het beste zijn. In de tent zien we daarna Amoral, een gezelschap dat spiekt uit de Heartwork-periode van Carcass. Veel buitenlandse bands doen Finland niet aan omdat het uit de route ligt. En wat doe je dan? Juist, je begint een band in de richting van je helden, zoals ook dit Amoral.
Dimmu Borgir heeft de stap wel gewaagd naar Finland en de blackmetal doet het hier goed. Intussen is het erg gezellig backstage en worden we erop attent gemaakt dat we volgend jaar zeker naar Ruisrock moeten gaan. Dat is in Türkü en het podium is zo opgesteld dat je vanaf de zee de acts kunt zien.
Zondag 17 juli
Kiezen we voor de Russische Pestilence of de Finse Rammstein? Van zowel Hieronymus Bosch als Urmion Kätilöt pikken we wat nummers mee. Beiden staan voor een groot aantal mensen te spelen. De eerste is geweldige technische death metal, de andere mag lekker in Finland blijven.
Dat de Finnen ook van show houden blijkt wel uit het concert van Children Of Bodom. Een dikke wagen met brandende koplampen staat erop het podium. Daarom heen staan de kinderen van het meer van Bodom te spelen. Vijf kwartier is voor uw recensent iets teveel van het goede maar vooraan blijft het absurd druk.
Intussen is het weer gezellig backstage en ontmoeten we de Russische heren van Hieronymus Bosch. Ze zijn wat sipjes omdat niemand van de pers met ze wil praten. Ze leven op als ze horen dat we uit Nederland komen, Pestilence was immers de grote inspiratie bron voor deze Russen. Op de achtergrond horen we Accept beginnen. Vermoeid na drie dagen bier en metal pikken we nog een stuk mee van deze oude Duitse helden. Daarna is het tijd om te gaan en te rusten want de afterparty staat nog op ons te wachten.
Helden moeten ook geëerd worden en daar zijn de Finnen ook stipt in. ‘s Nachts staat er in de Tavastia een Pantera coverband die op passende wijze Dimebag Darrell eert. Geweldig om deze oude Pantera-nummers weer te horen. Na dit optreden van Cowboys From Hell is het gedaan met de Tuska festiviteiten. Althans dat denken we. Maandag zitten we rustig op het terras van de hippe club On The Rocks. In Nederland zou bij zulke tent metal in geen velden of wegen te bekennen zijn maar hier is alles anders. Maandag blijkt het metalavond te zijn. Drie bands staan er op het programma en voor de vierde dag halen we ons hartje op. We hadden de middag ervoor besloten om de Finland trip af te sluiten met een rustig avondje. Maar waar eindigen we? Juist ja, en daarom hou ik van Helsinki.
http://www.kindamuzik.net/live/callisto/tuska-open-air-festival/10277/
Meer Callisto op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/callisto
Deel dit artikel: