• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Nick Oliveri / Anneke van Giersbergen

Nick Oliveri is verliefd.
24 november 2009, Little Devil, Tilburg

Tekst: Martÿn ter Haar

Publicatiedatum: 28 november 2009

De toevoeging op het laatste moment van Anneke van Giersbergen aan de al langer aangekondigde akoestische set van Nick Oliveri brengt een hoop extra publiek naar de Little Devil. Zoveel zwijmelmeisjes en keurige heren van middelbare leeftijd met uitgebreide Joni Mitchellcollectie zal het hardrockcafé niet vaak binnen zijn deuren hebben gehad.

De zangeres van Agua De Annique geeft de mensen waarvoor ze gekomen zijn: helder gezongen gevoelige liedjes met spaarzame, getokkelde begeleiding. Gekoppeld aan Van Giersbergens bekende ontwapenende presentatie, levert het een prima optreden op. Met nummers van Fleetwood Mac, Frankie Goes to Hollywood en het onvermijdelijke 'Jolene' is het alleen wel een set met een hoog Radio 2-gehalte.

Daarvan is bij Nick Oliveri uiteraard geen sprake. De Mondo Generatorvoorman en voormalig bassist van Queens of the Stone Age en Kyuss ramt zo hard op zijn gitaar dat hij na elk nummer moet stemmen en hij handhaaft zijn welbekende schreeuwstijl. Wat overigens niet betekent dat het een duister concert is. Oliveri heeft namelijk zijn nieuwe liefde Michele mee, met wie hij behoorlijk klef is. Michele is precies de vriendin die je je bij Oliveri voorstelt, maar dan langer - rond de 1,80 - en met een veel lagere stem. Denk Nico van The Velvet Underground laag. Handig, wat zoveel vrouwen die de partij van Mark Lanegan in de oorspronkelijke toonsoort kunnen zingen, zoals ze doet in 'Four Corners', zijn er niet.

Oliveri zelf kletst ondertussen minstens net zoveel tussen de nummers door als Van Giersbergen. Zo weet het deel van het publiek dat overblijft na het optreden van Van Giersbergen - ongeveer de helft - nu dat Oliveri zowel zijn maagdelijkheid verloor als voor het eerst stoned werd op de muziek van AC/DC en dat hij zo prematuur geboren werd dat hij nog geen tepels had.

Muzikaal is het ondertussen beter dan de combinatie 'Nick Oliveri' en 'akoestisch' vooraf doet verwachten. Als gitarist is hij technisch behoorlijk beperkt, maar hij heeft vanzelfsprekend wel ritmegevoel. Een aantal nummers overschreeuwt hij zich ook, een cover van Turbonegro's 'Back to Dungaree High' gaat zo helemaal de mist in. Maar vaker is Oliveri's intense voordracht juist een pluspunt. En in de loop der jaren heeft de man een hoop goede nummers geschreven. Het allerbeste is toch dat dit eindelijk eens een 'man-met-akoestisch-gitaar' concert is met een Radio 2-gehalte van nul.

http://www.kindamuzik.net/live/nick-oliveri/nick-oliveri-anneke-van-giersbergen/19510/
Meer Nick Oliveri op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/nick-oliveri