
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
De rol van Motown in de jaren zestig kan nauwelijks onderschat worden. De productie was enorm, en Motown kon als label de concurrentie met hitkanonnen als The Beatles en The Rolling Stones makkelijk aan. Er is gelukkig nog altijd genoeg aandacht voor het label: het aantal verzamelaars met Motown-materiaal is enorm. De vaste studiomuzikanten van het label, de Funk Brothers, werden bovendien twee jaar geleden geëerd met de schitterende documentaire Standing in the Shadows of Motown en een glorieuze wereldtournee.
Veel Motown-acts groeiden uit tot wereldsterren, veel nummers tot megahits, maar er bleef ook heel veel moois op de plank liggen. Motown-expert Paul Nixon dook in de stapels archief, en stelde drie jaar geleden de verzamelaar A Cellarful of Motown samen, met maar liefst veertig briljantjes. Stuk voor stuk nooit eerder op cd verschenen. Het materiaal mag dan veertig jaar vergeten zijn, van vullertjes en afval kunnen we niet spreken: een groot deel doet niet onder voor het beste Motown-materiaal. In de slipstream van de verzamelaar verschenen ook nog eens uitgebreide overzichten van het werk van onder anderen Barbare McNair, Jimmy Ruffin en Billy Eckstine.
Gezien de werkwijze van het label is het eigenlijk niet echt een verrassing dat de kwaliteit van het materiaal zo hoog is. Motown was een op en top professionele organisatie, gericht op het produceren van hits. Daarbij ging het niet om de muzikanten, maar om de zangers en zangeressen. Zij waren de sterren. Zij reisden de wereld over. Zij stonden in de bladen. De muzikanten bleven veelal opgesloten in de studio, werden lange tijd niet eens genoemd op de hoezen van de singles en albums waarop ze speelden. Deze fabrieksmatige werkwijze heeft wel als prettig gevolg dat ook de mindere goden, die de Motown-hiërarchie niet hebben kunnen doorbreken, begeleid worden door absolute topmuzikanten.
Natuurlijk was er na die eerste verzamelaar nog meer. Genoeg om nog eens 42 tracks samen te brengen op A Cellarful of Motown volume 2. Het zijn weer twee schijfjes om de vingers bij af te likken. Luister bijvoorbeeld eens naar ‘Every Time I See You, I Go Wild!’ van J.J. Barnes, ‘My Two Arm – You + Tears’ van The Elgins, of het geweldige Beatlesque ‘Take My Hand’ van The Dalton Boys. Maar het zijn niet alleen onbekenden die we horen: ‘Start with Joy in the Morning’ van Martha Reeves And The Vandellas kan zonder problemen mee met klassiekers als ‘Quicksand’ en ‘Jimmy Mack’, en het is onbegrijpelijk waarom Stevie Wonders ‘I Gave Up Quality for Quantity’ nooit eerder uitgebracht is. Ook onder de songschijvers louter grote namen uit de roemrijke Motown-geschiedenis: Holland/Dozier/Holland, William ‘Mickey’ Stevenson, Norman Whitfield, Smokey Robinson. Ivy Joe Hunter. Essentieel voor Motown-fans, maar ook meer dan de moeite waard voor andere soulliefhebbers. Op naar deel drie.
http://www.kindamuzik.net/recensie/diverse-artiesten/a-cellarful-of-motown-volume-2/10115/
Meer Diverse Artiesten op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/diverse-artiesten
Deel dit artikel: