http://www.kindamuzik.net
ernaast
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Diverse Artiesten | Art Of Disco
Je moet je handen wel heel erg vuil maken wil je in dit slijk de parels vinden.
CD, Yellow Productions/Lowlands
Tekst: Vincent Romain
Publicatiedatum: 10 april 2005
Compilaties. Enkele uitzonderingen niet te na gesproken brengen sommigen het er op verzamelaars al beter af dan anderen. Art Of Disco is een sublabel van Yellow, zowat het bekendste Franse houselabel. En dan is een flinke portie onnodige kitsch nooit ver weg. Hier betekent dat tussen elk nummer een soort schreeuwerige Ibiza-jingle. Maar kom, laten we ons op de muziek concentreren. En die valt naar goede Yellow-gewoonte eens mee, dan weer serieus tegen.
Zo mogen ze de masters van de twee nummers van Blackjoy onmiddellijk onder een dikke laag onverwoestbaar beton begraven. Zulke slappe house hadden wij namelijk al een tijdje niet meer gehoord. Met het sublieme in violen gedrenkte ‘Strength’ van Carolyn Harding (een productie van Freeform Five) mogen ze ons dan wel weer altijd komen verblijden. En kijk daar: een Tiefschwarz remix! Wat een verrassing zeg! Ach, de gebroeders doen hun gewoonlijke ding met ‘Digital Love’ van DJTal, maar wij hebben ze toch al in betere vorm gehoord. En ook Putsch ’79 hebben wij al in een meer geïnspireerde bui ontmoet dan hier voor hun remix van Martino. ‘Shoot the Model’ van Bang Bang kunnen we dan weer niet anders omschrijven als ongein en ook Vince’s ‘Superworld’ is electropop à la française, dat wil zeggen: met een gevoel voor humor dat ze alleen in de Zeshoek lijken te begrijpen. Nee, geef ons dan maar de originele Michel Polnareff, dank u.
Oef! Toch nog een lekker Italo housenummer wanneer Alexander Robotnicks ‘Dance Boy Dance 2003’ voorbijkomt. Het ging tijd worden. En dan besluit Bob Sinclar om ‘Who Needs Sleep Tonight’ van Silicon Soul naar 2005 te updaten. Niet nodig, Bob, het origineel was veel beter. Gelukkig is daar DJ T, die bovengenoemd ‘Superworld’ van een degelijke Vet Geluid-versie voorziet. Maar misschien had hij die domme tekst toch ook maar beter tot een minimum beperkt. En dan eindelijk nog eens een echt lekker nummer. Of is het gewoon omdat het ingekapseld staat tussen een hoop rotzooi dat N&W’s ‘Randomizer’ welhaast als een verademing klinkt? In ieder geval stukken beter dan de Tiefschwarz-bijdrage, moet ik zeggen.
The Mighty Bop dan misschien? Jawel, ‘Striptease’ is een mooi dansbaar nummertje dat perfect tussen house en electro geparkeerd staat. We wijken uit naar de jaren ’80 met Accident In Paradise, waar we ons onmiddellijk ergeren aan dat op zijn Frans uitgesproken Engels (zo van “Anozer Day”). Spijtig van de muziek, die best te doen is. Weer moet N&W redding brengen. ‘Analogue Acid’ klinkt als zijn titel en dat is nog altijd veel beter dan het gros van de tracks op deze plaat. En dan is Bob Sinclar daar alweer met zijn herkenbare samples en zijn platte geluiden. Cerrone kom terug! Alles is vergeven. Massive Tities mogen afsluiten maar wij vrezen dat het hier om een siliconen paar gaat. Ik was al blij dat er eindelijk een einde aan deze compilatie was gekomen.
http://www.kindamuzik.net/recensie/diverse-artiesten/art-of-disco/9130/
Meer Diverse Artiesten op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/diverse-artiesten
Deel dit artikel: