
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Een interessant gegeven is het zeker: een Nijmeegs collectief dat bestaat uit negen vooruitstrevende electronicaproducers en dj’s. De één creëert muziek met joysticks, de ander verguist dansvloeren met breakcore en een volgende geeft liveoptredens met Meccano, plakband en langvergeten instrumenten. Maar levert zoiets ook luisterbare resultaten op?
Het collectief in kwestie heet Lomechanik en in een serie van vijf lp’s presenteren alle artiesten zich aan de wereld. Recentelijk zijn de laatste delen, E en K, uitgebracht.
E biedt onderdak aan VD Inc en Tubish. De eerste toont een schizofreen karakter dat goed bevalt: de drie tracks bieden respectievelijk zwarte electro, duistere ambient en iets wat het midden houdt tussen Aphex Twins ‘Come to Daddy’ en (niet schrikken!) Bomfunk MC’s ‘Freestyler’.
Tubish neigt naar het oude werk van Autechre en Selected Ambient Works II van Aphex Twin: soms minimaal en onheilspellend, op andere momenten agressief en complex.
Op K opent Toktek met een onsamenhangende combinatie van Italiaans gebrabbel en Venetian Snares-achtige beatprogrammering. Interessant wordt het pas als de orde wederkeert en een prachtig spanningsveld tussen pianomelodieën à la Eric Satie en overstuurde drums ontstaat. Tokteks tweede nummer is weinig meer dan een pennenproef met beats. De titel ‘No’ spreekt dan ook boekdelen over de gelaagdheid hiervan.
Hekkensluiter Jorg toont – samen met VD Inc – het meest volwassen en gerijpte gezicht van deze twee Lomechanik lp’s. Hij combineert obscure vocalen met complexe beats en prachtige melodieën. Op ‘Spielkind’ verschijnt de onvermijdelijke hand van Aphex Twin weer: associaties met het Richard D James album zijn dan ook niet van de lucht. Zijn tweede nummer, ‘Glas’, had rechtstreeks uit de koker van Boards Of Canada kunnen komen. Dit mag de auditieve pret niet drukken, want het klinkt ouderwets intrigerend.
Lomechanik levert met de delen E & K een gevarieerd spectrum aan stromingen. Afgezien van Tokteks ‘No’ resulteren de platen tezamen in een interessant en bijzonder luisterbaar geheel. Helemaal origineel kan hun werk niet genoemd worden, maar aantrekkelijk en beloftevol is deze elektronische potpourri zeker. Warp of Rephlex zou er alvast niet verkeerd aan doen om heel Lomechanik als dochterafdeling in te lijven.
http://www.kindamuzik.net/recensie/diverse-artiesten/lomek-004-e-k/9190/
Meer Diverse Artiesten op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/diverse-artiesten
Deel dit artikel: