
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Gunslingers zijn gek. Dat is het eerste dat je moet weten over deze Franse band. Meer exacte beschrijvingen van de muziek - 'psychedelisch garage rock' lijkt de droge term die de lading het beste dekt - zijn ook nuttig, maar spelen toch een secundaire rol. Het is de waanzin die heerst op Manifesto Zero.
De ritmesectie is nog het normaalst. De baslijnen van Matthieu Cannaguier zijn vaak zelfs het enige baken in de wervelstorm van geluid. Maar ook daar zit al iets duisters, iets bezetens in de manier waarop minutenlang hetzelfde patroontje doordendert.
Het zijn het gitaarspel en de zang van Gregory Raimo die de deuren naar het Pieter Baan Centrum echt wagenwijd openzetten. Op de hoes staat de zang omschreven als 'yaya preach' en inderdaad heeft Raimo's bizarre gedeclameer wel iets priesterlijks. Maar dan wel het geprevel van een godsdienstwaanzinnige zwerver op het plein midden in de stad en niet de stichtelijke preek van een calvinistische voorganger. Raimo lijkt erg beïnvloed door zowel The Trashmens 'Surfing Bird' als door de zanglijn die Gibby Haines van The Butthole Surfers verzon voor het Ministrynummer 'Jesus Built My Hotrod'.
Ondertussen laat Raimo zijn gitaar een verwrongen geschiedenis van de rockmuziek vertellen, met als hoofdingrediënten surf, boogierock en punk. Hij is echter ook niet vies van een stukje effectpedalenspielerei en het afsluitende 'Condor's Radiant Spawn' laat zelfs wat countryinvloeden horen.
De beste samenvatting van de plaat komt uiteindelijk van de sample die Gunslingers heel slim het album laat openen. "What are you ol' folks up to?" vraagt een vrouw. Het antwoord daarop zegt alles: "Black magic."
http://www.kindamuzik.net/recensie/gunslingers/manifesto-zero/20085/
Meer Gunslingers op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/gunslingers
Deel dit artikel: