
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Matthew Johnson schijnt nog steeds in een pick-up door de staat Mississippi te crossen. Op zoek naar de laatste ouwe bluesmannen. De eigenaar van Fat Possum heeft weer een paar ruwe diamanten opgedoken en nauwelijks opgepoetst worden die nu de wereld in geslingerd. Johnsons uitgekiende marketing werkt na al die jaren nog prima. Zelfs nu hij meer en meer dooie labels opkoopt. Hij moet wel, want erg veel blueszangers van de oude slag treft hij niet meer aan in de Delta. Het mooie is, dat de opnamen die Fat Possum uitbrengt het profiel van Johnsons label versterken en tegelijkertijd meer aandacht krijgen puur vanwege het feit dat ze op Fat Possum verschijnen.
Deze dertien tracks van Jimmy Lee Williams komen uit een erfenisje van de fameuze George Mitchell die opnamen maakte van onder anderen Fred McDowell en Furry Lewis. In 1977 en in 1982 stond Williams voor Mitchell's microfoon met niets meer dan een gitaar, een bottleneck en een prachtige stem. Type verhaal dat al duizend maal verteld is. Wie niet echt ingevoerd is, zal deze bluesman ternauwernood van een ander kunnen onderscheiden. Fijnproevers daarentegen krijgen een plaat met vooral een sterke eerste helft voorgeschoteld, waarin Williams gepassioneerd zingt en gromt terwijl zijn gitaar gedreven door stompt.
Hoot Your Belly is een plaat van een eenvoudige boerenlul. Van een man die zelden een stap buiten de grenzen van Worth County, Georgia zette. Williams' onderwerpen blijven dicht bij huis. De liefde van grootpa voor grootmoeder, perziken, dode en levende vrouwen. Dat soort zaken. Ook als de plaat geleidelijk ietsje traditioneler en eenvormiger wordt, is het allemaal nog goed te genieten.
http://www.kindamuzik.net/recensie/jimmy-lee-williams/hoot-your-belly/7039/
Meer Jimmy Lee Williams op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/jimmy-lee-williams
Deel dit artikel: