http://www.kindamuzik.net

ernaast

Onze laatste liverecensie.

Meindert Talma in De Amer.

Onze laatste albumrecensie.

M.I.A. weet wat ze wil.

Ons laatste interview.

Sin Ropas: scheuten en zwarte turf.

Onze laatste video.

Colin Benders: het geluk van de modulaire synthesizer.

Othin Spake | The Ankh

Mauro Pawlowski leeft zich uit.
CD, Rat/Lowlands

Tekst: Vincent Romain

Publicatiedatum: 20 januari 2007

Mauro Pawlowski, sinds kort ook van dEUS, maar daarvoor bezieler van Evil Superstars, Mitsoobishi Jacson en The Grooms, is een hyperactief baasje. Met het improviserende trio Othin Spake ging hij zich in 2005 enkele keren te buiten aan vreemde muzikale uitspattingen op de waanzinsgrens tussen avant-rock en zieke jazz, onder andere in het Antwerpse Petrol en het Brusselse café Archiduc. The Ankh verzamelt een groot deel van het eerste en een stukje van het tweede concert.

Als we titels als ‘Höôr’ en ‘Certified 31% Evil’ mogen geloven moeten we het allemaal niet te serieus nemen, maar ondertussen slaagt de groep er toch maar in om geregeld de vlam in de pan te doen slaan. En dat zonder feitelijk iets nieuws te doen.

Het adhd-drummen van Teun Verbruggen, gepaard aan Pawlowski’s boos guitarexcorcisme en de zoete, maar vaak ook psychedelische, Fender Rhodespartijen van Jozef Dumoulin zorgen voor een constant spanningsveld, dat de luisteraar op zijn hoede houdt. Elk moment kan uit een schijnbaar rustig vaarwater een duivels ritme opschieten.

Een ritme dat zich ergens ophoudt in de troebele grensgebieden tussen agressieve progressieve rock en brutale vrije jazz, maar in laatste instantie toch kiest voor het laatste. Hetgeen maakt dat het trio nooit verzinkt in futiele post-rock. Vervelen zal je je zeker niet. Irriteren des te meer. Een hapklare brok is anders.

Niet iedereen dus zal deze schijnbaar chaotische hap kunnen smaken, maar dat de vonken hier vanaf vliegen staat gewoon vast. Met Othin Spake bevestigt Pawlowski nog maar eens zijn centrale rol in de aanhoudende heropleving van de Belgische rockmuziek.