• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

The Television Personalities | My Dark Places

Verloren gewaande liedjesschrijver Dan Treacy pakt de draad weer op.
CD, Domino/Munich

Tekst: Sven Schlijper

Publicatiedatum: 27 februari 2006

John Peel en Kurt Cobain waren fans. Pavement, The Pastels en The Futureheads ook. En de band wordt wel de uitvinder van de lofi indierock genoemd. Zo’n dertig jaar geleden begonnen zijn The Television Personalities terug met My Dark Places.

Zanger Dan Treacy heeft in de loop der jaren heel wat meegemaakt. Hij raakte depressief, drugsverslaafd en werd zelfs als vermist opgegeven. Toen velen de hoop hadden opgegeven ooit nog wat van hem te vernemen, gaf hij vorig jaar ineens een levensteken, gepost op een fansite. Inmiddels gediagnosticeerd schizofreen bleek Treacy een tijdlang op een gevangenisboot zijn straf uitgezeten te hebben voor een gewapende roofoverval.

Elf jaar na de laatste Television Personalities-plaat is nu My Dark Places verschenen: zestien nummers die uit Treacy's bajestijd stammen. Gebleven zijn de lowbudgetproductie; Treacy’s bibberende, zwalkende stemgeluid (dat aan Syd Barrett doet denken) en ’s mans onmiskenbare gevoel voor rake observaties en bijtende (zelf)spot. Treacy is bij vlagen zelfs zo eerlijk dat je het plaatsvervangende schaamrood op de wangen krijgt.

Treacy spaart niemand, ook en vooral zichzelf niet. Tegelijk komt hij oprecht en ontwapenend voor de dag; zo charmant openhartig zelfs dat je de man achter die vaak donkere verhalen met liefde in je armen zou willen sluiten. Voor Pete Doherty gebruikten wij het woord ‘knuffeljunk’; Dan Treacy zou zijn vader kunnen zijn. En in ‘All the Young Children on Crack’, waarop een rappende Treacy gezelschap krijgt van een lofi ‘Radio Ga Ga’-beat, lijkt hij het zelfs over Doherty te hebben als hij de verzuchting slaakt dat de jeugd beter verdient dan een leven in de drugs. Ware, wijze woorden van deze ervaringsdeskundige.

Muzikaal beweegt My Dark Places tussen klungelige Casio-electro, honky tonk shitpop/antifolk (denk aan The Moldy Peaches), avant-gardistische collages, valsige indiepop en noisy punk. Echter: een goed liedje blijft zelfs overeind als je het op een tochtige straathoek in de stromende regen uit een ontstemde gitaar probeert te trekken. En goede liedjes schrijven is Treacy nog steeds niet verleerd. Daarvan getuigt bijvoorbeeld het wonderschone ‘Sick Again’.

Of John Peel en Kurt Cobain de nieuwe Television Personalities zouden waarderen, blijft voor altijd ongewis. Met My Dark Places toont Dan Treacy zich in ieder geval de geestelijk vader van Pete Doherty en zijn Babyshambles: krakkemikkige doe-het zelf indie, goud- en goudeerlijk. Zo gek is Treacy dus nog niet.

http://www.kindamuzik.net/recensie/the-television-personalities/my-dark-places/12057/
Meer The Television Personalities op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/the-television-personalities