
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Het verhaal van Tsehaytu Beraki begint in 1939 wanneer ze in Quatit, een klein dorpje in Eritrea, geboren wordt. Ze is nog erg jong als haar familie na de dood van haar vader besluit er weg te trekken om via omzwervingen in Asmara te belanden. Op haar achtste krijgt Beraki van haar tante een krak cadeau, een kruising tussen lier, gitaar en harp. Beraki blijkt uitzonderlijk veel aanleg te hebben en ontpopt zich al vroeg tot een goede muzikante.
Haar familie vindt haar muzikale uitspattingen maar niets, maar toch houdt ze vol. Op haar zestiende verjaardag verlaat ze de schoolbanken om de hele dag krak te spelen in een zaak waar ze met haar spel bezoekers moet binnenlokken. Ze werkt er gedurende tien jaar van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat voor een schamele vijftien dollarcent per dag.
Stilaan geraakt Beraki bekent. Het begint met mensen die vanuit de hoofdstad Addis Abeba met opnameapparatuur naar haar werkplek komen om er sessies op te nemen. Alles verandert echter wanneer ze in contact komt met Ibrahim Totil, één van de leiders van het Eritrean Liberation Front. Hij vraagt Beraki om zijn teksten op muziek te zetten. Ze stemt hiermee in en begint zo uitgesproken politieke nummers te brengen die duidelijke standpunten innemen in de Eritreese onafhankelijkheidsstrijd tegen Ethiopië.
Halfweg de jaren zestig begeeft Beraki zich met haar muziek nog meer op het politieke vlak en wordt ze één van de belangrijkste culturele strijders in de onafhankelijkheidsstrijd. Daarnaast neemt ze neemt platen op, start ze haar eigen zaak en speelt ze haar liederen aan het militaire front. Tot op 5 mei 1978 de Ethiopische luchtmacht een concert van haar bombardeert. De bommen vallen tussen het publiek en vele aanwezigen geraken ernstig gewond, inclusief Beraki.
Dan volgt de kentering. Stilaan verstomt de oppositie, die massaal naar Soedan vlucht. Beraki houdt na haar herstel vol, maar al snel wordt de situatie onhoudbaar en moet ook zij haar moederland ontvluchten.
En daar stopt het verhaal van Beraki. Tenminste, dat was gedurende lange tijd zo. Intussen weten we dat een Soedanese agent haar in een Russisch vliegtuig het land uitsmokkelde en dat ze sindsdien een nieuwe naam gebruikt. Ze vond politiek asiel in Nederland, waar ze als Sara Haili verder door het leven gaat. Terrie Ex, gitarist van The Ex, trof haar aan in Rotterdam, liet voor haar een nieuwe krak maken en besloot vervolgens om haar een cd te laten opnemen.
Dit resulteerde in Selam, een dubbelcd die Terrie Ex op Terp, zijn eigen label, uitbrengt. Beraki krijgt er hulp van percussionisten Han Bennink, Rozemarie Heggen en Katharia Ex, terwijl anderen zanglijnen en handgeklap voor hun rekening nemen. Beraki bespeelt krak, kobero en bass-krak en begeleidt haar uiterst ritmische muziek met eigenzinnige, unieke gezangen die buiten de westerse maatstaven vallen.
Terrie Ex werkte vier jaar aan Selam en het resultaat mag er zijn. Met zeventien nummers is de dubbelcd een weerslag van Beraki’s muzikale leven. Iedere periode is gedocumenteerd, van haar vroege successen tot en met nieuw materiaal. De ruim tweeëneenhalf uur durende collectie wordt samen met een mooi boekje afgeleverd waarin je naast de teksten ook getuigenissen en foto’s terugvindt. Selam is bijgevolg het ultieme eerherstel van een Eritreese legende. En terecht.
Tsehaytu Beraki speelt in het kader van het PAUZE Festival op 27 oktober in de Vooruit te Gent.
http://www.kindamuzik.net/recensie/tsehaytu-beraki/selam/10620/
Meer Tsehaytu Beraki op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/tsehaytu-beraki
Deel dit artikel: