• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Nick Oliveri | Death Acoustic

Ruigste akoestische singer-songwriterplaat ooit, maar niet de beste.
CD, Impedance/Sonic Rendezvous

Tekst: Martÿn ter Haar

Publicatiedatum: 10 november 2009

Het idee van voormalig Kyuss/Queens of the Stone Agebassist en allround rock-'n-rollbeest Nick Oliveri als singer-songwriter op de akoestische toer lijkt tamelijk bizar. Toch is Death Acoustic niet zijn eerste werk in deze categorie; eerder verscheen al de geslaagde ep Demolition Day.

Oliveri klinkt wel anders dan alle andere singer-songwriters die je kent. Een stuk agressiever vooral. Zijn achtergrond als bassist is goed te horen: ook de manier waarop hij zijn akoestische gitaar speelt is erg ritmisch, met een enorme drive. Daar schreeuwt hij dan overheen op de van Queens of the Stone Agenummers als 'Tension Head' en 'You Think I Ain't Worth a Dollar, but I Feel Like a Millionaire' en zijn band Mondo Generator bekende wijze. De kale akoestische versie van 'I'm Gonna Leave You' op Death Acoustic klinkt zo zelfs agressiever dan het versterkte, met koortjes gepolijste origineel op Songs for the Deaf. Maar het kan nog harder. Het openingsnummer, een cover van de Italiaanse hardcoreband Raw Power getiteld 'Start A Fight', is zo ongeveer moshbaar.

Deze opsomming geeft al aan dat er weinig nieuwe nummers op Death Acoustic staan. Het betreft voornamelijk bewerkingen van nummers van bands waar Oliveri voor heeft gespeeld - naast Kyuss en Queens of the Stone Age ook The Dwarves en Ween-project Moistboyz. De arrangementen zijn echter zo verschillend dat Death Acoustic om die reden niet overbodig te noemen is.

Maar het halve uurtje muziek op de plaat had wel iets zorgvuldiger ingevuld kunnen worden. Er staan zeker prima nummers op; naast de twee eerdere genoemde tracks is ook de Kyusscover 'Love Has Passed Me By' een absolute aanrader. Een aantal songs, zoals het nieuwe 'Unless I Can Kill' en de GG Allincover 'Outlaw Scumfuc' (sic) zijn echter meer vertoon van haantjesgedrag dan liedjes. Wat totaal overbodig is; dat Oliveri de beest uit kan hangen is genoeglijk bekend. Op plaat willen we zijn muzikale capaciteiten horen en dat gebeurt op Death Acoustic net te weinig.

http://www.kindamuzik.net/recensie/nick-oliveri/death-acoustic/19404/
Meer Nick Oliveri op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/nick-oliveri